هشت ماهواره جدید گلوبال‌استار نخستین آزمایش‌های فضایی را پشت سر گذاشتند

شرکت کانادایی MDA Space اعلام کرده است که هشت ماهواره جدید شبکه ارتباطی گلوبال‌استار، نخستین آزمایش‌های عملکردی خود را در مدار زمین با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند. این ماهواره‌ها که در ۱۵ اوت ۲۰۲۶ با موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شدند، بخشی از برنامه نوسازی شبکه‌ای هستند که از جمله برای ارائه خدمات ارتباطی ماهواره‌ای به بعضی گوشی‌های هوشمند و دستگاه‌های اینترنت اشیا استفاده می‌شود.

براساس اطلاعیه رسمی ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶، هر هشت ماهواره مرحله بررسی اولیه سامانه‌های خود را با موفقیت گذرانده‌اند. با این حال، آزمایش محموله‌های ارتباطی هنوز ادامه دارد و ماهواره‌ها باید پیش از آغاز فعالیت عملیاتی، به موقعیت مداری نهایی منتقل شوند.

MDA Space که پیمانکار اصلی این مأموریت است، می‌گوید فرایند افزایش ارتفاع مدار برای دو ماهواره نخست آغاز شده است. شش ماهواره دیگر نیز در انتظار هماهنگ شدن شرایط مداری و ادامه مراحل آزمایش قرار دارند.

این خبر به معنی فعال شدن فوری هشت ماهواره جدید برای کاربران نیست. موفقیت آزمایش‌های اولیه نشان می‌دهد بخش‌های اصلی سامانه‌ها پس از پرتاب عملکرد مورد انتظار را داشته‌اند، اما برای ورود به شبکه ارتباطی هنوز مراحل فنی دیگری باقی مانده است.

چرا گلوبال‌استار به ماهواره‌های تازه نیاز دارد؟

گلوبال‌استار یکی از شرکت‌های فعال در زمینه ارتباطات ماهواره‌ای است که شبکه‌ای از ماهواره‌ها را در مدار پایین زمین اداره می‌کند.

این شبکه برای انتقال اطلاعات میان دستگاه‌های زمینی و زیرساخت ارتباطی استفاده می‌شود و کاربردهایی مانند ارتباطات اضطراری، ردیابی تجهیزات و تبادل داده اینترنت اشیا دارد.

ماهواره‌ها برخلاف بسیاری از تجهیزات زمینی، پس از پرتاب به‌آسانی قابل تعمیر یا تعویض قطعات نیستند.

آن‌ها باید برای مدت طولانی در محیطی فعالیت کنند که با تغییرات شدید دما، تابش فضایی و محدودیت منابع انرژی همراه است.

با گذشت زمان، تجهیزات الکترونیکی و سامانه‌های مختلف ماهواره ممکن است دچار فرسودگی شوند. همچنین سوخت یا منابع موردنیاز برای کنترل مدار و وضعیت ماهواره محدود هستند.

به همین دلیل، شرکت‌های اداره‌کننده شبکه‌های ماهواره‌ای باید پیش از پایان عمر عملیاتی ماهواره‌های قدیمی، برای جایگزینی آن‌ها برنامه‌ریزی کنند.

گلوبال‌استار نیز برنامه‌ای برای افزودن ۱۷ ماهواره جدید به شبکه موجود خود در نظر گرفته است.

این ماهواره‌ها قرار است ظرفیت پایداری و استمرار خدمات شبکه را در سال‌های آینده پشتیبانی کنند.

البته نوسازی شبکه به معنی افزایش خودکار تعداد کاربران یا دو برابر شدن ظرفیت ارتباطی نیست. نتیجه واقعی به ویژگی‌های ماهواره‌ها، زیرساخت زمینی و نحوه استفاده از فرکانس‌های ارتباطی بستگی دارد.

هشت ماهواره نخست چه زمانی پرتاب شدند؟

اولین گروه مأموریت Globalstar 2-R در ۱۵ اوت ۲۰۲۶ از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در ایالت فلوریدای آمریکا پرتاب شد.

موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس وظیفه انتقال این ماهواره‌ها به مدار پایین زمین را برعهده داشت.

زمان پرتاب براساس اعلام رسمی شرکت‌ها، ساعت ۹:۱۲ شب به وقت شرق آمریکا بود.

هر هشت ماهواره پس از انجام مراحل پرتاب با موفقیت در مدار مستقر شدند.

در اطلاعیه منتشرشده در روز بعد، شرکت Rocket Lab اعلام کرد که توانسته با هر هشت ماهواره ارتباط برقرار کند و بررسی‌های اولیه نشان می‌دهند آن‌ها برق تولید می‌کنند و عملکرد عادی دارند.

این مرحله از مأموریت اهمیت زیادی دارد، زیرا ماهواره پس از جدا شدن از موشک باید بتواند سامانه‌های اصلی خود را فعال کند.

برای مثال، لازم است تجهیزات تولید برق، رایانه داخلی، سامانه‌های ارتباطی و بخش‌های کنترل وضعیت در شرایط مناسب قرار بگیرند.

اما برقراری ارتباط اولیه با ماهواره با تکمیل تمام آزمایش‌های مداری تفاوت دارد.

در ماه‌های پس از پرتاب، تیم‌های مهندسی باید عملکرد قسمت‌های مختلف را بررسی کنند و ماهواره‌ها را برای مأموریت اصلی آماده سازند.

خبر ۱۰ نوامبر درباره موفقیت همین مرحله بعدی از آزمایش‌هاست.

آزمایش عملکرد ماهواره در مدار شامل چه مواردی می‌شود؟

زمانی که یک ماهواره به فضا می‌رسد، مهندسان باید اطمینان پیدا کنند تجهیزات آن پس از تحمل شرایط پرتاب به‌درستی کار می‌کنند.

پرتاب موشک با ارتعاش‌ها، شتاب و تغییرات محیطی همراه است. هرچند ماهواره‌ها پیش از پرتاب آزمایش می‌شوند، بررسی عملکرد واقعی آن‌ها در مدار همچنان ضروری است.

به همین دلیل، ماهواره‌ها دوره‌ای را پشت سر می‌گذارند که با عنوان راه‌اندازی و آزمایش مداری یا Commissioning شناخته می‌شود.

در این مرحله، تیم عملیاتی می‌تواند اطلاعاتی درباره وضعیت برق، دما، ارتباطات و سامانه‌های اصلی دریافت کند.

همچنین لازم است تجهیزات مربوط به کنترل جهت‌گیری و حرکت مداری بررسی شوند.

در یک ماهواره ارتباطی، محموله اصلی نیز باید آزمایش شود.

محموله ارتباطی مجموعه تجهیزاتی است که وظیفه دریافت و ارسال سیگنال‌های موردنیاز مأموریت را برعهده دارد.

MDA Space اعلام کرده هر هشت ماهواره آزمایش‌های عملکردی اولیه را پشت سر گذاشته‌اند، اما بررسی سلامت محموله‌ها همچنان در جریان است.

بنابراین هنوز نمی‌توان نتیجه گرفت تمام قابلیت‌های ارتباطی ماهواره‌ها برای استفاده تجاری تأیید شده‌اند.

چرا ماهواره‌ها باید ارتفاع مدار خود را تغییر دهند؟

قرار گرفتن در مدار زمین، پایان فرایند آماده‌سازی یک ماهواره نیست.

در بسیاری از مأموریت‌ها، موشک ماهواره‌ها را در مداری قرار می‌دهد که با مدار عملیاتی نهایی تفاوت دارد.

پس از آن، خود ماهواره باید با استفاده از سامانه پیشرانش، موقعیت و ارتفاع مدارش را تغییر دهد.

این کار ممکن است طی چند مرحله انجام شود.

در مأموریت Globalstar 2-R، شرکت MDA Space اعلام کرده افزایش ارتفاع مداری با استفاده از پیشرانش الکتریکی برای دو ماهواره نخست آغاز شده است.

شش ماهواره دیگر نیز باید با توجه به وضعیت صفحات مداری و برنامه آزمایش‌ها، مراحل بعدی را پشت سر بگذارند.

صفحه مداری به سطح هندسی فرضی مربوط به مسیر حرکت ماهواره در اطراف زمین گفته می‌شود.

برای یک منظومه ارتباطی، موقعیت ماهواره‌ها نسبت به یکدیگر اهمیت زیادی دارد.

اگر ماهواره‌ها بدون برنامه‌ریزی در موقعیت‌های نامناسب قرار بگیرند، ممکن است پوشش ارتباطی شبکه با اهداف طراحی هماهنگ نباشد.

به همین دلیل، انتقال تدریجی ماهواره‌ها به موقعیت مناسب بخشی از عملیات عادی چنین مأموریت‌هایی است.

پیشرانش الکتریکی چه تفاوتی با موتور موشک دارد؟

وقتی نام موتور فضایی مطرح می‌شود، معمولاً تصویری از موشک‌هایی با شعله بزرگ به ذهن می‌رسد.

اما بعضی ماهواره‌ها برای تغییر تدریجی مدار خود از سامانه‌های پیشرانش الکتریکی استفاده می‌کنند.

در این فناوری، انرژی الکتریکی برای شتاب دادن به ذرات ماده پیشران به کار می‌رود.

خروج این ذرات می‌تواند نیروی رانش ایجاد کند.

این نیرو معمولاً بسیار کمتر از نیروی موتورهای اصلی موشک است، اما می‌تواند در مدت طولانی و با مصرف مناسب ماده پیشران عمل کند.

برای ماهواره‌ای که لازم نیست تغییر مدار را در چند ثانیه انجام دهد، چنین روشی می‌تواند مزایایی داشته باشد.

با این حال، افزایش ارتفاع مدار ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.

مقدار این زمان به نوع سامانه پیشرانش، جرم ماهواره، مدار اولیه و موقعیت هدف بستگی دارد.

MDA Space درباره مدت دقیق افزایش ارتفاع مدار تمام هشت ماهواره عدد قطعی منتشر نکرده است.

بنابراین نمی‌توان از آغاز حرکت دو ماهواره نتیجه گرفت که تمام گروه در چند روز آینده به موقعیت عملیاتی خواهند رسید.

آنچه اکنون مشخص است، آغاز این مرحله برای دو ماهواره نخست و ادامه برنامه‌ریزی برای شش ماهواره دیگر است.

نقش Rocket Lab در مأموریت گلوبال‌استار چیست؟

اگرچه پرتاب ماهواره‌ها با موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس انجام شد، شرکت Rocket Lab نیز در این مأموریت نقش مهمی دارد.

Rocket Lab طراحی و ساخت پلتفرم ماهواره‌ها را برعهده داشته است.

پلتفرم یا باس ماهواره، بخش اصلی سازه و سامانه‌های پشتیبانی آن محسوب می‌شود.

این مجموعه می‌تواند شامل تجهیزات تولید و توزیع برق، کنترل وضعیت، سامانه‌های ارتباطی داخلی و بخش‌های لازم برای حرکت مداری باشد.

در مقابل، محموله اصلی ماهواره برای انجام مأموریت مشخص طراحی می‌شود.

در یک ماهواره ارتباطی، تجهیزات دریافت و ارسال سیگنال در این بخش قرار می‌گیرند.

Rocket Lab اعلام کرده قرارداد ساخت ۱۷ پلتفرم ماهواره‌ای برای MDA Space ارزشی حدود ۱۴۳ میلیون دلار داشته است.

اما این رقم ارزش قرارداد مربوط به پلتفرم‌هاست و نباید آن را معادل هزینه کل برنامه ماهواره‌ای گلوبال‌استار دانست.

شرکت Rocket Lab همچنین در مراحل راه‌اندازی و افزایش ارتفاع مداری ماهواره‌ها مشارکت دارد.

در نتیجه، این مأموریت حاصل همکاری چند شرکت با مسئولیت‌های متفاوت است.

MDA Space چه مسئولیتی دارد؟

MDA Space شرکت کانادایی فعال در صنعت فضایی است که در زمینه سامانه‌های ماهواره‌ای، رباتیک فضایی و فناوری‌های مرتبط فعالیت می‌کند.

این شرکت پیمانکار اصلی پروژه Globalstar 2-R محسوب می‌شود.

به این معنا که مسئولیت هماهنگی بخش‌های مهم پروژه و تحویل سامانه مطابق قرارداد برعهده آن قرار دارد.

ماهواره‌های جدید در مونترال کانادا یکپارچه‌سازی و آزمایش شده‌اند.

در این مرحله، قطعات و سامانه‌های مختلف باید به مجموعه‌ای تبدیل شوند که بتواند شرایط پرتاب و عملیات فضایی را تحمل کند.

همچنین لازم است ارتباط میان بخش‌های مختلف بررسی شود.

برای مثال، تجهیزات ارتباطی باید بتوانند با سامانه برق، کنترل حرارت و رایانه ماهواره هماهنگ کار کنند.

پس از پرتاب نیز همکاری میان پیمانکار اصلی، سازندگان تجهیزات و اپراتور شبکه ادامه پیدا می‌کند.

MDA Space در اطلاعیه جدید تأکید کرده که تمرکز فعلی بر تکمیل مراحل باقی‌مانده و تحویل ماهواره‌های آماده استفاده به مشتری است.

بنابراین موفقیت آزمایش اولیه یکی از نقاط مهم پیشرفت پروژه محسوب می‌شود، نه پایان کامل تعهدات فنی آن.

۹ ماهواره دیگر در چه مرحله‌ای هستند؟

برنامه نوسازی گلوبال‌استار شامل ۱۷ ماهواره است.

هشت ماهواره نخست در اوت پرتاب شده‌اند و اکنون مراحل آزمایش مداری را پشت سر می‌گذارند.

اما گروه دوم شامل ۹ ماهواره دیگر است که هنوز به فضا پرتاب نشده‌اند.

MDA Space در اطلاعیه ۱۰ نوامبر اعلام کرده مراحل نهایی یکپارچه‌سازی این ۹ ماهواره در مرکز مونترال اخیراً تکمیل شده است.

این موضوع نشان می‌دهد بخش دیگری از برنامه ساخت پروژه به مرحله پیشرفته‌ای رسیده است.

با این حال، تکمیل یکپارچه‌سازی به معنی آماده بودن فوری برای پرتاب نیست.

ماهواره‌ها ممکن است به بررسی‌های نهایی، آماده‌سازی برای حمل‌ونقل، هماهنگی با ارائه‌دهنده خدمات پرتاب و برنامه‌ریزی عملیاتی نیاز داشته باشند.

شرکت در اطلاعیه جدید تاریخ قطعی پرتاب گروه دوم را اعلام نکرده است.

بنابراین انتشار خبر موفقیت هشت ماهواره نخست نباید با آغاز فعالیت تمام ۱۷ ماهواره اشتباه گرفته شود.

در حال حاضر، بخشی از منظومه جدید در مدار مشغول آزمایش است و بخش دیگر مراحل پیش از پرتاب را پشت سر گذاشته است.

ارتباط مستقیم ماهواره با گوشی چگونه کار می‌کند؟

یکی از کاربردهای مهم شبکه گلوبال‌استار، پشتیبانی از بعضی خدمات ارتباط مستقیم ماهواره با دستگاه‌های سازگار است.

این فناوری معمولاً با اصطلاح Direct-to-Device شناخته می‌شود.

در شبکه‌های موبایل متداول، گوشی برای برقراری ارتباط از دکل‌های مخابراتی زمینی استفاده می‌کند.

اما در مناطقی که پوشش شبکه موبایل وجود ندارد، ممکن است دستگاه سازگار بتواند از مسیر ارتباطی ماهواره‌ای استفاده کند.

در چنین حالتی، ماهواره نقش بخشی از شبکه انتقال سیگنال را برعهده می‌گیرد.

البته برقراری این ارتباط به چند عامل وابسته است.

گوشی باید از فناوری و باندهای ارتباطی مناسب پشتیبانی کند. همچنین سرویس موردنظر باید توسط اپراتور یا ارائه‌دهنده خدمات فعال شده باشد.

شرایط محیطی نیز اهمیت دارد. وجود ساختمان، کوه یا موانع دیگر ممکن است کیفیت ارتباط با ماهواره را تحت تأثیر قرار دهد.

بنابراین اضافه شدن ماهواره‌های جدید به شبکه به معنی آن نیست که هر گوشی معمولی در هر نقطه جهان می‌تواند بدون تجهیزات یا خدمات سازگار ارتباط ماهواره‌ای برقرار کند.

خدمات واقعی به معماری شبکه، قراردادها و قابلیت‌های دستگاه بستگی دارند.

ارتباط گلوبال‌استار با قابلیت اضطراری آیفون

یکی از شناخته‌شده‌ترین کاربردهای شبکه گلوبال‌استار، ارتباط ماهواره‌ای در بعضی مدل‌های آیفون است.

اپل از این زیرساخت برای ارائه برخی قابلیت‌های ارتباطی در شرایط نبود پوشش موبایل استفاده کرده است.

یکی از این قابلیت‌ها امکان ارسال پیام اضطراری از طریق ماهواره در کشورهای پشتیبانی‌شده است.

این سرویس برای شرایطی طراحی شده که فرد به شبکه موبایل یا Wi-Fi دسترسی ندارد و نیازمند ارتباط با خدمات امدادی است.

با این حال، باید توجه داشت تمام امکانات ماهواره‌ای آیفون در همه کشورها یا تمام نسل‌های گوشی به شکل یکسان ارائه نمی‌شوند.

همچنین برنامه نوسازی Globalstar 2-R لزوماً به معنی فعال شدن فوری قابلیت جدیدی برای کاربران آیفون نیست.

هشت ماهواره فعلی هنوز در مرحله آزمایش قرار دارند.

تغییر در کیفیت یا گستره خدمات نهایی به نحوه ورود ماهواره‌ها به شبکه و برنامه اپراتورهای خدمات وابسته خواهد بود.

بنابراین خبر ۱۰ نوامبر بیشتر درباره آماده‌سازی زیرساخت ارتباطی آینده است، نه معرفی قابلیت نرم‌افزاری تازه برای یک گوشی مشخص.

اینترنت اشیا چه استفاده‌ای از ماهواره‌ها دارد؟

کاربرد شبکه‌های ماهواره‌ای فقط به تماس اضطراری یا ارتباط مستقیم گوشی محدود نمی‌شود.

بسیاری از دستگاه‌های اینترنت اشیا در مکان‌هایی فعالیت می‌کنند که پوشش شبکه زمینی محدود است.

برای مثال، تجهیزات ردیابی محموله ممکن است در مسیرهای دریایی، مناطق دورافتاده یا نقاط کم‌جمعیت استفاده شوند.

همچنین بعضی حسگرهای صنعتی و محیط‌زیستی باید داده‌هایی را از محل‌هایی ارسال کنند که نصب زیرساخت مخابراتی زمینی در آن‌ها دشوار است.

در چنین شرایطی، ارتباط ماهواره‌ای می‌تواند یکی از گزینه‌ها باشد.

مقدار داده ارسالی توسط این دستگاه‌ها ممکن است بسیار کمتر از ترافیک یک گوشی هوشمند باشد.

برای مثال، یک ردیاب می‌تواند در بازه‌های زمانی مشخص موقعیت خود را گزارش کند.

با این حال، نیازهای ارتباطی همه دستگاه‌ها یکسان نیستند.

بعضی کاربردها به ارتباط مداوم نیاز دارند و بعضی دیگر فقط باید روزانه چند پیام کوتاه ارسال کنند.

شبکه گلوبال‌استار از جمله برای کاربردهای اینترنت اشیا طراحی شده است و ماهواره‌های جدید قرار است استمرار این خدمات را در آینده پشتیبانی کنند.

تفاوت منظومه گلوبال‌استار با اینترنت ماهواره‌ای پرسرعت

وقتی از شبکه ماهواره‌ای صحبت می‌شود، بسیاری از کاربران به اینترنت پرسرعت ماهواره‌ای مانند استارلینک فکر می‌کنند.

اما همه منظومه‌های ماهواره‌ای برای ارائه خدمات یکسان ساخته نشده‌اند.

بعضی شبکه‌ها برای انتقال حجم بالای داده و دسترسی پهن‌باند طراحی شده‌اند.

در مقابل، شبکه‌هایی مانند گلوبال‌استار می‌توانند بر خدمات ارتباطی مشخص، پیام‌رسانی و انتقال اطلاعات دستگاه‌های سازگار تمرکز کنند.

تفاوت این کاربردها بر طراحی ماهواره، تجهیزات زمینی و شیوه استفاده از طیف فرکانسی تأثیر دارد.

بنابراین افزایش تعداد ماهواره‌های گلوبال‌استار را نباید به معنی راه‌اندازی یک شبکه اینترنت خانگی مشابه استارلینک دانست.

ممکن است این شبکه در بعضی کاربردها به ارتباطات ماهواره‌ای دستگاه‌های کوچک کمک کند، اما شرایط ارائه خدمات پهن‌باند عمومی متفاوت است.

مقایسه درست میان منظومه‌های ماهواره‌ای باید براساس نوع خدمت، ظرفیت انتقال داده، پوشش و تجهیزات موردنیاز انجام شود.

ماهواره‌های مدار پایین چه مزیتی دارند؟

ماهواره‌های گلوبال‌استار در مدار پایین زمین یا LEO فعالیت می‌کنند.

این اصطلاح به مدارهایی در ارتفاع نسبتاً کم در مقایسه با ماهواره‌های زمین‌آهنگ اشاره دارد.

یکی از مزیت‌های بالقوه مدار پایین، کوتاه‌تر بودن فاصله میان ماهواره و دستگاه زمینی است.

این موضوع می‌تواند بر زمان انتشار سیگنال و طراحی تجهیزات ارتباطی تأثیر بگذارد.

اما ماهواره‌های مدار پایین نسبت به سطح زمین حرکت ظاهری سریعی دارند.

به همین دلیل، برای ایجاد پوشش مناسب معمولاً به مجموعه‌ای از ماهواره‌ها و برنامه‌ریزی دقیق مداری نیاز است.

در یک منظومه ارتباطی، ماهواره‌ها باید به شکلی در مدار توزیع شوند که امکان ارائه خدمت در مناطق هدف فراهم شود.

همچنین باید زمان‌بندی ارتباط میان ماهواره‌ها و ایستگاه‌های زمینی مدیریت شود.

برنامه انتقال ماهواره‌های جدید Globalstar 2-R به موقعیت مناسب، بخشی از همین پیچیدگی عملیاتی است.

در نتیجه، حتی پس از موفقیت آزمایش سخت‌افزاری، لازم است شرایط مداری و ارتباطی شبکه بررسی شوند.

آیا آزمایش‌های موفق به معنی افزایش پوشش شبکه هستند؟

موفقیت آزمایش‌های اولیه خبر مثبتی برای پیشرفت مأموریت است، اما هنوز نمی‌توان اثر نهایی آن را بر کیفیت خدمات اندازه‌گیری کرد.

برای مثال، مشخص نیست ورود این هشت ماهواره دقیقاً چه مقدار به ظرفیت ارتباطی هر منطقه اضافه خواهد کرد.

همچنین شرکت‌ها در اطلاعیه ۱۰ نوامبر عدد مشخصی درباره کاهش تأخیر، افزایش سرعت یا گسترش پوشش خدمات مصرف‌کننده اعلام نکرده‌اند.

از طرف دیگر، ماهواره‌ها هنوز در مرحله آماده‌سازی هستند.

برای بررسی اثر واقعی باید منتظر ماند تا انتقال به موقعیت‌های نهایی انجام شود و آزمایش محموله‌های ارتباطی تکمیل شود.

سپس می‌توان عملکرد شبکه را در شرایط عملیاتی ارزیابی کرد.

افزایش پایداری خدمات یا جایگزینی تجهیزات قدیمی از اهداف برنامه نوسازی است، اما مقدار تحقق این هدف باید براساس داده‌های عملیاتی مشخص شود.

به همین دلیل، عبارت «هشت ماهواره نخستین آزمایش‌ها را گذرانده‌اند» دقیق‌تر از این ادعاست که «شبکه گلوبال‌استار از امروز سریع‌تر شده است».

چه مراحلی تا آغاز فعالیت کامل باقی مانده است؟

براساس اطلاعات MDA Space، دو ماهواره نخست افزایش ارتفاع مداری را آغاز کرده‌اند.

شش ماهواره دیگر نیز باید مراحل هماهنگی مداری و آزمون‌های مربوط را ادامه دهند.

در همین حال، بررسی سلامت محموله‌های ارتباطی و سامانه‌های اصلی ادامه دارد.

پس از آن، ماهواره‌ها باید به موقعیت‌های عملیاتی مناسب منتقل شوند و برای استفاده در شبکه آماده شوند.

ممکن است در طول این فرایند به تنظیمات نرم‌افزاری یا آزمایش‌های تکمیلی نیاز باشد.

این مراحل جزئی از برنامه معمول آماده‌سازی ماهواره پس از پرتاب هستند.

با این حال، انجام آن‌ها به زمان و هماهنگی میان تیم‌های مختلف نیاز دارد.

MDA Space در اطلاعیه جدید تاریخ قطعی ورود تمام هشت ماهواره به خدمت را مشخص نکرده است.

بنابراین هنوز نمی‌توان زمان دقیقی برای آغاز استفاده تجاری از این گروه اعلام کرد.

در مورد ۹ ماهواره باقی‌مانده نیز تاریخ پرتاب قطعی در همین اطلاعیه ارائه نشده است.

گام تازه در نوسازی ارتباطات ماهواره‌ای

موفقیت آزمایش‌های اولیه هشت ماهواره Globalstar 2-R نشان می‌دهد نخستین گروه این پروژه از مرحله پرتاب عبور کرده و بخش مهمی از فرایند آماده‌سازی در مدار را پشت سر گذاشته است.

برای MDA Space، Rocket Lab و گلوبال‌استار، این اتفاق یکی از مراحل اصلی برنامه‌ای است که از طراحی و ساخت ماهواره‌ها تا پرتاب، آزمایش و ورود به شبکه ادامه پیدا می‌کند.

اهمیت خبر فقط در تعداد هشت ماهواره نیست.

این ماهواره‌ها بخشی از زیرساخت ارتباطی هستند که می‌تواند در سال‌های آینده برای خدمات اضطراری، ارتباط مستقیم بعضی دستگاه‌ها و کاربردهای اینترنت اشیا مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، انجام موفق آزمایش اولیه با تکمیل مأموریت تفاوت دارد.

دو ماهواره افزایش ارتفاع را آغاز کرده‌اند، آزمایش محموله‌ها ادامه دارد و ۹ ماهواره دیگر نیز هنوز باید به فضا فرستاده شوند.

بنابراین نتیجه قطعی خبر ۱۰ نوامبر این است که نخستین گروه ماهواره‌های جدید گلوبال‌استار در مدار عملکرد اولیه موفقی داشته‌اند و پروژه نوسازی شبکه وارد مرحله پیشرفته‌تری شده است.

تأثیر واقعی این تغییر بر پوشش، ظرفیت و کیفیت خدمات زمانی روشن خواهد شد که ماهواره‌ها به مدار عملیاتی برسند و به شبکه موجود اضافه شوند.

منبع: MDA Space، Rocket Lab، Skies Magazine، SpaceDaily