سه ایرانی در جمع نامداران/ دایی، مهدویکیا و نکونام در لیست بهترینهای آسیا

رسانه Mad Football به شناسایی هجده بازیکن برجسته تاریخ فوتبال آسیا پرداخته است. چا بوم کئون، سون هیونگ مین و پارک جی سونگ از کشور کره جنوبی به ترتیب در مقامهای اول تا سوم قرار گرفتهاند.
از بین هجده بازیکن این لیست، ۱۳ تن از آنان یا از کره جنوبی یا از ژاپن هستند و علاوه بر این، سه نماینده از ایران نیز در این جمع گنجانده شدهاند.
چهرههای افسانهای فوتبال کره، یعنی چا بوم کئون، سون هیونگ مین و پارک جی سونگ به ترتیب در رتبههای اول، دوم و سوم این فهرست جای گرفتهاند. کیسوکه هوندا، بازیکن اسبق تیم ملی ژاپن، در رده چهارم و پائولینو آلکانتارا، بازیکن دوتابعیتی فیلیپینی-اسپانیایی که در دهههای ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ برای تیم بارسلونا به میدان رفته بود، پنجم شد. پس از او، هیدهتوشی ناکاتا از ژاپن در رتبه ششم، کیم جو سونگ، مهاجم کرهای در هفتم و شینجی کاگاوا، هافبک سابق تیم ملی ژاپن در رده هشتم قرار گرفتهاند.
در این لیست، ژاپن با هفت بازیکن از همه بیشتر نمایندگی دارد و کره جنوبی با شش بازیکن در جایگاه دوم است. ایران سه نماینده دارد، در حالی که عربستان و فیلیپین هر کدام یک بازیکن را در این فهرست معرفی کردهاند.
علی دایی، که به عنوان برترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال ایران شناخته میشود، در رتبه نهم جای دارد و مهدی مهدویکیا در رده دهم قرار گرفته است. جواد نکونام، کاپیتان پیشین تیم ملی ایران، نیز در رده پانزدهم ایستاده است.
علی دایی: علی دایی با ۱۰۹ گل در ۱۴۸ بازی ملی، به مدت بیش از ۱۵ سال به عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی شناخته شد (تا اینکه رونالدو این رکورد را شکست). او در سال ۱۹۹۹ به عنوان بهترین بازیکن آسیا معرفی شد و در کنار قهرمانی در بوندسلیگا، به فینال لیگ قهرمانان اروپا با بایرن مونیخ رسید و در جامهای جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ حضور داشت.
مهدی مهدویکیا: این ستاره ایرانی و بازیکن منتخب آسیا در سال ۲۰۰۳ در جناح راست تیمهای هامبورگ و پرسپولیس دوران برجستهای را سپری کرده است. مهدویکیا با ۱۱۰ بازی ملی به جامهای جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ راه یافت و نقشی مؤثر در کسب مقام سوم تیم ملی در جام ملتهای آسیا ۱۹۹۶ و ۲۰۰۴ ایفا کرد.
جواد نکونام: او به عنوان یکی از برترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران شناخته میشود. نکو در طول ۱۵ سال ۱۴۹ بازی ملی انجام داده و در جامهای جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ به میدان رفت، جایی که در جام جهانی دوم، کاپیتانی تیم ملی را بر عهده داشت. این هافبک گلزن عمده بازیهای باشگاهی خود را برای پاس تهران به میدان رفته و همچنین هفت سال را در دو دوره با اوساسونا در لالیگا گذرانده و در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷ به این تیم کمک کرد تا به نیمهنهایی جام یوفا برسد.



