نئشگی کشنده با “میمون”/ مورفین؛ دارویی که جان را میستاند
معاونت پژوهشی موسسه کادراس با تأکید بر مورفین به عنوان یکی از برجستهترین داروهای مسکّن از گروه اوپیوئیدها، که برای اولین بار در سال ۱۸۰۳ از تریاک به دست آمد، تصریح میکند: تحقیقات نشان میدهد که مصرف مقادیر زیاد این مواد میتواند منجر به تنگی نفس، کما و حتی مرگ افراد شود. این عوارض نشاندهنده این است که پزشکان باید در تجویز این دارو برای بیماران خود نهایت احتیاط را به عمل آورند.
منصور براتی در مصاحبهای با ایسنا، در این خصوص عنوان کرد: مورفین یکی از شناختهشدهترین داروهای مسکن از گروه اوپیوئیدها است که برای نخستین بار در سال ۱۸۰۳ از تریاک استخراج شد. این مؤلفه که از گیاه خشخاش بهدست میآید، به خاطر توانایی آن در کاهش درد در بیماران و همچنین معتادان به تریاک، بهطور مستقیم و غیرمستقیم در طب نوین کاربرد دارد. البته باوجود این واقعیت که مورفین دارای اثرات موجه در عرصه پزشکی است، سوءاستفاده از آن میتواند عواقب جبرانناپذیری برای سلامت و زندگی افراد بهدنبال داشته باشد.
وی با تأکید بر تأثیرات منفی مصرف زیاد مورفین بر سلامت، گفت: نامهای دیگری که برای مورفین بهکار میروند شامل جنس سفید، میمون، روکانول و ام و… است. نحوهی استفاده از مورفین نقشی اساسی در بروز تأثیرات آن ایفا میکند. بهعنوان مثال، اگر فردی مورفین را بهصورت خوراکی مصرف کند، احتمالاً بعد از یک ساعت تأثیر آن را احساس خواهد کرد و این وضعیت تا ۶ تا ۷ ساعت ادامه خواهد داشت. این ماده اعتیادآور به سرعت میتواند جسم و روان فرد را به خاطر ایجاد حس آرامش و شادی به خود وابسته کند و فرایند ترک آن بهطور معمول دشوار و پیچیده است.
معاون پژوهشی موسسه کادراس در ادامه اظهار داشت: تأثیرات ناشی از مصرف یا سوءاستفاده از مورفین در افراد مختلف متفاوت است. مصرف مورفین میتواند منجر به بروز حالتهای تهوع و استفراغ، تنگی مردمک چشمی، انقباض در عضلات، افزایش فشار خون، اختلال در کارکرد دستگاه گوارش، خارش، بروز مشکلات در فرایند ادرار، عدم تمرکز، از دست دادن آگاهی و اختلال در توانایی تفکر و سایر عوارض شود.
براتی خاطرنشان کرد: شواهد نشان میدهد که مصرف دوز بالای این مواد میتواند به تنگی نفس، کما و حتی مرگ منجر شود. این عوارض نشاندهنده ضرورت توجه بسیار زیاد پزشکان در تجویز این دارو به بیماران است؛ چراکه بیتوجهی به ویژگیهای خاص هر فرد و میزان مصرف مورفین میتواند تأثیرات مخربی بر روح و جسم آنها بگذارد.
وی همچنین بیان کرد: افرادی که درگیر اعتیاد به مورفین هستند باید درک کنند که دوز پایین این ماده نمیتواند برای همیشه احساس آرامش و سرخوشی را برای آنها به ارمغان بیاورد. بعد از مصرف مورفین، بدن انسان به سرعت نسبت به این ماده مقاوم میشود. ادامه این وضعیت سبب میشود که فرد معتاد به سمت افزایش مصرف برای تکرار حس سرخوشی هدایت شود. به بیان دیگر، فرد برای رسیدن به حالتی نشئهآور، ناچار به افزایش دوز مصرفی خود خواهد بود. تداوم این روند نشاندهنده این است که با افزایش مقدار مصرف، احتمال بروز حس خفگی و حتی مرگ در فرد معتاد بیشتر میشود. از این رو، توصیه میشود افراد تحت هیچ شرایطی به سمت مصرف اعتیادآور مورفین نروند و در صورتی که نیاز به مصرف آن داشته باشند، حتماً تحت نظر پزشک و به میزان متعادل عمل کنند.
