شیرینکنندههای مصنوعی ممکن است خطر پرخوری را بیشتر کنند
«افزایش اشتها» بهعنوان یکی از عوارض جانبی ناشی از مصرف موادغذایی حاوی شیرینکنندههای مصنوعی شناخته میشود.
، «اسپلندا» “Splenda” به عنوان یکی از جایگزینهای قند به شمار میآید و ممکن است منجر به افزایش اشتها و احساس گرسنگی و به تبع آن احتمال پرخوری شود. ماده اصلی تشکیلدهنده «اسپلندا»، یعنی «سوکرالوز»، از طریق ایجاد طعمی شیرین بدون اینکه کالریهای مورد نظر را تأمین کند، باعث سردرگمی مغز میشود.
محققان در مرکز تحقیقات دیابت و چاقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بر این باورند که در صورتی که بدن به خاطر طعم شیرین انتظار کالری داشته باشد ولی آن را دریافت نکند، این مسأله میتواند شیوه واکنش مغز به اینگونه مواد غذایی را در طول زمان تغییر دهد و تمایل به مصرف آنها را افزایش دهد. بر اساس آمار، حدود ۴۰ درصد از آمریکاییها به منظور کاهش مصرف قند روزانه خود بهطور مرتب از شیرینکنندههای مصنوعی بهره میبرند، اما آیا واقعاً این مواد به کنترل وزن بدن کمک میکنند؟
طبق اطلاعات منتشر شده از سوی دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت، مطالعه روی سه نوع نوشیدنی «آب ساده»، «نوشیدنی شیرینشده با سوکرالوز» و «نوشیدنی شیرینشده با قند معمولی» نشان میدهد که نوشیدنی حاوی سوکرالوز، در مقایسه با آب یا نوشیدنی با قند، فعالیت بخش هیپوتالاموس مغز که مسئول تنظیم اشتها و وزن بدن است را به طور قابل توجهی افزایش میدهد. همچنین، مصرف سوکرالوز احساس گرسنگی بیشتری را نسبت به نوشیدنی حاوی قند معمولی به همراه دارد. این اثر در میان زنان و افراد چاق که استفاده از محصولات رژیمی در آنها شایعتر است، بیشتر نمود پیدا میکند.
نتایج آزمایشهای خونی نشان میدهند که نوشیدن قند معمولی منجر به افزایش قند خون و ترشح هورمونهایی نظیر انسولین و GLP-۱ (پپتید شبهگلوکاگون ۱) میشود، در حالی که مصرف سوکرالوز این نوع تأثیر را بر روی این هورمونها ندارد. هورمونها به مغز پیام میدهند که کالری دریافت شده و دیگر نیازی به مصرف غذا نیست. سوکرالوز این ارتباط را برقرار نمیکند و تأثیری بر احساس سیری ندارد.
کودکان و نوجوانان به لحاظ این مسئله آسیبپذیری بیشتری دارند، زیرا استفاده از شیرینکنندههای مصنوعی در میان آنها رایجتر است و مغز در این دوران حساسیت بیشتری دارد. بنابراین، این وضعیت فرصتی مناسب برای مداخله زودهنگام به شمار میآید.
