ایران در مواجهه با شدیدترین خشکسالی طی ۶۰ سال گذشته قرار دارد

 طبق گزارشی از روزنامه لوموند فرانسه، ایران در حال حاضر ششمین سال متوالی خشکسالی را تجربه می‌کند؛ بعد از یک تابستان خشک و گرم، فصل پاییز نیز بارش‌های اندکی برای این کشور با اقلیم قاره‌ای به ارمغان آورده و سطح آب در ذخایر سدهای اصلی کشور به وضعیت بحرانی رسیده است.

صادق ضیاییان، رئیس مرکز ملی پیش بینی و مدیریت بحران وضعیت آب و هوا، در تاریخ ۸ نوامبر (هفدهم آبان) اعلام کرد که میزان بارش از آغاز سال آبی (۲۳ سپتامبر تا اول مهر) در سطح کشور تقریباً ۸۶ درصد و در تهران ۹۶ درصد کاهش یافته است.

در تهران، از آغاز سال آبی فقط یک میلی‌متر باران ثبت شده است؛ پدیده‌ای که در یک قرن اخیر بی‌سابقه بوده، چرا که میانگین بارش سالانه در بازهٔ زمانی ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ تقریباً ۲۲۰ میلی‌متر بوده است.

هاشم امینی، مدیرعامل شرکت دولتی آب و فاضلاب کشور، اظهار داشت که ذخایر آب پنج سد تأمین‌کننده آب تهران (کرج، لتیان، لار، ماملو و طالقان) به کمترین سطح خود در ۶۰ سال گذشته رسیده است — «وضعیتی که هیچ مشابهی ندارد.»

به نقل از این گزارش، مخازن آب کلیدی تأمین‌کننده تهران (سدهای کرج، لتیان، لار، ماملو و طالقان) در پایین‌ترین سطح ۶۰ سال اخیر قرار دارند؛ برخی از این سدها تنها حدود ۷ تا ۱۱ درصد ظرفیت خود را پر کرده‌اند.

لوموند اشاره کرده است که تأمین آب و برق پایتخت به شدت تحت تاثیر خشکسالی قرار گرفته و به وضوح قابل مشاهده است که اکنون بخش اعظم تأمین آب تهران به آب‌های زیرزمینی وابسته شده است، که این منابع نیز به سرعت در حال کاهش هستند.

مسئولان کشور از مردم درخواست کرده‌اند که حداقل ۱۰ تا ۲۰ درصد از مصرف روزانه خود را صرفه‌جویی کنند و در این راستا اخباری مبنی بر قطع یا کاهش فشار آب در تهران در شب (بین ساعت یک بامداد تا پنج صبح) در دسترس است.

کاهش بارش‌ها به عنوان نتیجه‌ای از تغییرات اقلیمی، مدیریت نادرست منابع آب، توسعه کشاورزی و صنعت در مناطق خشک، همچنین ساخت سدها و دیواره‌ها، از جمله دلایل مهم بروز بحران آب در ایران طی سال‌های اخیر شناخته شده‌اند.

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، هشدار داده که در صورت عدم بارش باران تا پایان آبان‌ماه در تهران و منابع آب بالادست آن، ممکن است ناچار به «توزیع آب یا تخلیه تهران» شویم.

انتقال آب از سد طالقان به تهران به عنوان یک گزینه مورد بحث قرار گرفته است، اما کارشناسان آب تاکید دارند که این دستاورد یک راه‌حل موقتی است و نمی‌توان آن را به عنوان یک راهکار پایدار در نظر گرفت.