ارسال واکسن به ۲۳ کشور؛ موفقیت پایدار انستیتو پاستور ایران

، دکتر احسان مصطفوی در جلسه خبری که امروز (۱۱ بهمن) برگزار شد، اعلام کرد: هدف اصلی انستیتو پاستور، تأمین سلامت کشور است. نخستین انستیتو پاستور در سال ۱۸۸۷ در شهر پاریس تأسیس گردید و هدف آن کنترل بیماری‌های واگیر بود.

وی در خصوص تأسیس انستیتو پاستور در ایران توضیح داد: بعد از جنگ جهانی اول و در شرایطی که کشور با قحطی و شیوع بیماری‌ها مواجه بود، توافق‌نامه‌ای بین هیأت‌های ایرانی و فرانسوی برای تأسیس انستیتو پاستور ایران به امضا رسید و این موسسه از سال ۱۲۹۹ فعالیت خود را آغاز کرد. انستیتو پاستور ایران، یازدهمین موسسه از لحاظ قدمت در شبکه انستیتو پاستور به شمار می‌رود و تنها انستیتو پاستور در منطقه خاورمیانه است.

رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به اینکه این نهاد به عنوان یک موقوفه فعالیت می‌کند، اعلام کرد: مرحوم فرمانفرماییان واقف این مؤسسه بوده و ما به دنبال تحقق نیات واقفان هستیم. انستیتو پاستور به‌عنوان یک نهاد اجتماعی، متعهد به پاسخگویی در برابر جامعه است.

مصطفوی ضمن تشریح دستاوردهای این انستیتو، اظهار کرد: از بین بردن آبله، کنترل بیماری‌های واگیر مانند طاعون، مالاریا، تب‌های راجعه و هاری، ضدعفونی آب شهر تهران، پاستوریزاسیون اولین کارخانه تولید شیر و فرآورده‌های لبنی، و صادرات واکسن به کشورهای متعدد بخشی از فعالیت‌های انستیتو پاستور به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، واکسن «ب ث ژ» را برای ۲۳۸ میلیون کودک به ۲۳ کشور و واکسن‌های آبله و وبا را به کشورهایی همچون عراق، افغانستان، مصر و فرانسه صادر کرده‌ایم.

رئیس انستیتو پاستور ایران در ادامه گفت: ما برای ایجاد قطب بیوتکنولوژی در کشور تلاش می‌کنیم و از ابتدای دهه ۷۰ اقدامات لازم را برای همکاری با کشورهای دیگر آغاز کرده‌ایم. این تعاملات شامل همکاری با کوبا در پروژه هپاتیت B و چند داروی نوترکیب، همکاری با شوروی سابق به منظور تقویت ظرفیت‌های تحقیقاتی و تشخیصی، و همکاری با فرانسه برای ارتقای ارتباطات با شبکه بین‌المللی پاستور و اعزام محققان به این کشور و سایر انستیتوها می‌باشد همچنین، دوره دکتری تخصصی فرآورده‌های بیولوژیک نیز راه‌اندازی شده است.

او با اشاره به پایین بودن میانگین قیمت خرید واکسن از موسسات دولتی، ادامه داد: میانگین هزینه خرید هر دوز واکسن از انستیتو پاستور و موسسه رازی برابر با ۱۵ هزار تومان است، در حالی که قیمت تمام‌شده محصول به مراتب بیشتر از این رقم است. در شرایطی که تولید داخلی کمبود داشته باشد، رقابت با واردات به یک چالش تبدیل می‌شود.

مصطفوی اضافه کرد: هزینه‌ای که برای واردات واکسن پرداخت می‌شود، ۱۰ برابر قیمت تولیدکنندگان داخلی است. اگر بتوانیم قیمت واقعی را دریافت کنیم، قادر خواهیم بود تا درآمدزایی کنیم. این درآمد می‌تواند برای جبران کارانه کارکنان و همچنین تحقیق و توسعه استفاده گردد.

وی در مورد پیامدهای فرآیند عدم تعادل میان درآمد و هزینه‌ها گفت: زمانی که درآمد واقعی وجود نداشته باشد، ناگزیر خواهیم بود به سمت واردات یا انتقال فناوری برویم، که این اتفاق در سال‌های اخیر به وقوع پیوسته است. طی ۱۵ سال گذشته، ۲۰ میلیون دلار صرف واردات واکسن شده و این مبلغ به ۱۰۰ میلیون دلار افزایش یافته است.

مصطفوی با بیان اینکه واکسنی که در برنامه‌های ایمن‌سازی کشور به کار می‌رود از دو مسیر تأمین می‌شود، اظهار داشت: تولید واکسن در بخش دولتی و واردات، دو روش اصلی تأمین واکسن در کشور هستند. بخش خصوصی به دلیل کمبود جذابیت، فعالیت چندانی در این حوزه ندارد زیرا حجم تولید پایین است و زمینه صادرات فراهم نیست. در مجموع، بیش از ۵۰ درصد واکسن‌های مورد نیاز کشور در موسسه رازی و انستیتو پاستور تولید می‌شود.

ادامه دارد…