خوزستان با دمای ۵۰ درجه؛ خاموشی و کمبود آب

“`html
از آغاز پاییز سال گذشته، موضوع ناترازی انرژی در کشور به بحث و بررسی گذاشته شد و برنامههای مربوط به قطع برق به اجرا درآمد. در آن زمان هوای خوزستان به نسبتی دلپذیر بود، اما اکنون در تابستان گرم و پربار، بارها و بارها شاهد قطع برق در استان هستیم، کولرها خاموش میشوند، پمپهای آب از کار میافتند و این امر جان و سلامت مردم خوزستان را به خطر انداخته است.
مردم خوزستان سالها است که بهخاطر برداشت و انتقال آب از رودخانه کارون، با کاهش منابع آبی مواجه شدهاند و به ناچار از طریق پمپها آب را برداشت میکنند، آن هم آبی کثیف و گاهی همراه با لجن. حالا با قطع برق، این پمپها قفل میشوند و آب نیز در دسترس نیست. در واقع، مدیریت برق به معنای رنج کشیدن مردم خوزستان است.
هر انسان حداقل حقش داشتن نیازهای اولیه زندگی است، اما اکنون در شهرهای جنوبی خوزستان و حتی برخی نقاط اهواز، در روزهایی که برق وجود دارد و پمپها هم فعالند، آب بهراحتی پیدا نمیشود و آبرسانی از طریق تانکر صورت میگیرد.
این روزها مردم خوزستان دچار عصبانیت و استیصال هستند؛ خسته از بیبرقی و بیآبی و از سیستم مدیریتی که بههیچوجه موثر نیست. برق نهتنها طبق برنامهریزی قطع نمیشود بلکه در اوج گرما، چندین ساعت بهطور مداوم قطع میگردد.
در تاریخ ۲۴ تیرماه، سید محمدرضا موالیزاده، استاندار خوزستان، از اختصاص ۳۰۰ مگاوات برق اضافی به استان خبر داد و اعلام کرد که با این پیگیریها، خاموشیهای خانگی ۶۰ درصد کاهش خواهد یافت و کوششهایی برای حذف کامل این خاموشیها در حال انجام است.
با این حال، در روزهای اخیر، یعنی در تاریخ ۲۵ تیر، در شرایطی که هشدار شدید افزایش دما به بالای ۴۹ درجه صادر شد، برق تعدادی از محلههای اهواز، از جمله کیانپارس و چهارراه زند، برای حدود چهار تا پنج ساعت قطع شد و روز قبلتر نیز برخی مناطق کیانپارس به مدت پنج ساعت بیبرق بودند، آن هم بهدلیل مدیریت بار. اما برای جایی مانند خوزستان که دارای گرمترین مناطق جهان است، چرا باید در تابستان سوزان، مصرف برق را مدیریت کرد؟
بهعلاوه، در همان روز ۲۵ تیر، برخی ادارات در چند شهر خوزستان بهدلیل گرمای شدید و به منظور حفظ سلامتی شهروندان، مجاز به کار از خانه شدند.
قطعی همزمان آب و برق نهتنها سلامتی مردم را تهدید کرده بلکه موجب اختلال در مشاغل مختلف و همچنین محدودیت در رفت و آمد و خروج از منزل میشود. ساکنان ساختمانها دیگر قادر به استفاده از آسانسور نیستند و حتی نمیتوانند خودروهای خود را از پارکینگ خارج کنند، این وضعیت موجب میشود که افراد خود را در قفسی از بیآبی و بیبرقی احساس کنند.
اما چگونه است که استانی با این همه منابع آبی و انرژی به چنین قفسی بدون آب و برق تبدیل شده است؟
مریم، یکی از ساکنان اهواز و دارای بیماری قلبی – تنفسی، میگوید قطع برق بهشدت بر روی زندگیاش تاثیر گذاشته است.
وی معتقد است: در گرمای ۵۰ درجه از محل کار به خانه میآیم و با قطع برق مواجه میشوم در حالی که برق محل کار من نیز بهطور مکرر قطع میشود.
او چنین ادامه میدهد: قطعی برق در اداره مرکزی، باعث اختلال در اینترنت محل کارمان شده و با توجه به اینکه کار ما بهطور مستقیم به اینترنت وابسته است، این مشکلات بر روند کاریام تاثیر گذاشته است.
این شهروند اهوازی نسبت به شرایط سلامتی مادر پیرش در ساعات بیبرقی ابراز نگرانی میکند و میگوید: در گرما فشار خون مادرم بالا میرود و همیشه از این موضوع نگران هستیم. به علاوه، این وضعیت بسیار خستهکننده و آزاردهنده است.
او در ادامه میپرسد: سوال ما این است که چرا برق خوزستان، مخصوصاً در شرایط گرم بالای ۵۰ درجه، اینگونه قطع میشود؟ چرا خوزستان باید مشمول مدیریت مصرف برق گردد؟
مریم میافزاید: حتی اگر دما به ۵۰ درجه نرسد، زندگی در دمای ۴۰ درجه هم دشوار است، چون وقتی برق وجود دارد، کولرها به اندازه کافی موثر نیستند و خانهها خنک نمیشوند و این مشکلات در روزهایی که دما به بالای ۴۵ درجه میرسد، تشدید میشود.
شیوا، یکی از کارآفرینان اهوازی، بیان میکند که قطعی برق نهتنها باعث آسیب به برخی از تجهیزاتش شده، بلکه استرس ناشی از آن میزان کارش را نیز بالا برده است. او میگوید: نیروهای کار من هر روز از نقاط مختلف به کارگاه میآیند و وقتی میخواهیم کار را شروع کنیم، برق به مدت دو تا سه ساعت قطع میشود و در دمای بالای ۵۰ درجه در محیط کارگاهی محبوس میمانیم.
این شهروند اهوازی ادامه میدهد: قطعی برق تقریباً بهطور روزانه اتفاق میافتد و نمیدانم با این وضعیت چه باید کرد. این شرایط استرس کارم را افزایش داده و از نظر مالی نیز به من ضرر زده و دائم نگران این موضوع هستم.
پونه هم یکی دیگر از شهروندان اهوازی است که معمولاً برق محلهشان هر دو روز یک بار از ساعت ۱ ظهر تا ۷ شب و در اوج گرما قطع میشود و هر بار قطع برق برای یک تا سه ساعت به طول میانجامد.
او میگوید: در اهواز با قطع برق، آب نیز قطع میشود و زندگی به سختی میافتد. این روزها حتی پمپ آب در خانههای ویلایی هم کار نمیکند و در حالی که برق داریم، فشار آب نیز پایین است.
این شهروند اهوازی نگران وضعیت مادر ۸۰ سالهاش است و میافزاید: مادرم در فضای ویلایی زندگی میکند و بهدلیل قطع برق، وسایل مانند ریموت و آیفون تصویری هم از کار میافتند و هر بار نگران امنیت مادرم هستیم که ممکن است برایش مشکلی پیش بیاید.
در تاریخ ۹ اردیبهشت امسال، مجتبی یوسفی، نماینده اهواز در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به قطعی مکرر برق در خوزستان و در شرایط دمایی سال جاری، از پیگیری طرح سوال از وزیر نیرو در این زمینه خبر داد؛ اما تا کنون نهتنها پیگیریها بینتیجه مانده بلکه وضعیت قطعی برق هر روز بدتر شده است.
یوسفی به این نکته اشاره کرد که حتی در زمان جنگ تحمیلی نیز شاهد چنین قطعیهای مکرر برق نبودیم، اما متاسفانه به دلیل بحران مدیریتی به ویژه در وزارت نیرو، با این قطعیها روبرو هستیم.
او با بیان اینکه مردم از قطعی برق ناراضی هستند، تاکید کرد که این مشکل ناشی از ناترازی و ناکارآمدی مدیریت در حال وقوع است. در گذشته برق صنایع قطع میشد و معیشت مردم و بهویژه کارگران و کارگاههای کوچک به خطر میافتاد، اما حداقل قطع برق خانگی رخ نمیداد.
نماینده اهواز در مجلس شورای اسلامی به تبعات منفی قطع برق اشاره کرده و گفت: با قطع برق در این شرایط دمایی، سلامتی افراد به ویژه سالمندان و کودکان تحت تاثیر قرار میگیرد. سالمندان نمیتوانند از پلهها بالا و پایین بروند و با مشکلاتی مواجه میشوند. مشاغلی هم که اجناس فاسدشدنی دارند، مانند لبنیاتیها و نانواییها، به ضرر میافتند؛ چه کسی مسئول جبران خسارات این افراد خواهد بود؟
یوسفی همچنین به قطعی برق در مدارس و دانشگاهها اشاره کرده و پرسیده که چه کسی هزینه افت تحصیلی دانشآموزان و دانشجویان ناشی از این قطعیها را میپردازد؟
علاوه بر این، مهرداد شریفی، رئیس مرکز بهداشت خوزستان، اثرات قطعی برق بر سلامتی مردم در هوای گرم خوزستان را مورد تاکید قرار داد و بیان کرد: در شرایط گرما، قطع برق در روزهای گرم تابستان میتواند موجب گرمازدگی شود و سلامت افراد را تهدید کند. همچنین، این مشکل میتواند بر فرآیند تهیه و توزیع مواد غذایی تأثیر بگذارد.
طبق گفته وی، برخی مواد غذایی نیاز به زنجیره سرما دارند و باید با رعایت این زنجیره به دست مصرفکنندگان برسند و قطع طولانیمدت برق میتواند تهدیدی برای سلامت شهروندان باشد.
در شرایطی که سالمندان به حبس در محوطه میمانند، بیمارانی که در داغی هوای خوزستان نفسنفس میزنند و کارگاهها تعطیل میشوند، دیگر نمیتوان به وعدههای حذف کامل خاموشیهای خانگی خوزستان اطمینان کرد.
این روزها خوزستان بهدنبال عدالت مدیریتی است؛ خوزستان در خاموشی سکوت میکند، اما آیا کسی بیدار خواهد شد تا شعلههای بیبرقی و بیآبی را خاموش کند؟
“`



