نظر شریعتمداری درباره احتمال تکرار جنگ با اسرائیل
“`html
حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، در مصاحبهای که با شبکه فرانس ۲۴ عربی داشت، به تحلیل زوایا و ابعاد مختلف موضوعات هستهای و تنشهای ایران و غرب پرداخت. او در این گفتگو، ضمن انتقاد از رویکردهای ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، موضع محکم ایران را در قبال تحریمها و تهدیدات بینالمللی تبیین کرد.
مشروح این مصاحبه را در ادامه خواهید خواند؛
با فعال شدن مکانیسم اسنپ بک به درخواست فرانسه، انگلیس و آلمان، آیا فکر میکنید شورای امنیت سازمان ملل به درخواست این سه کشور پاسخ مثبت بدهد و در این صورت ایران چه سیاست و موضعی را در نظر خواهد گرفت؟
در ابتدا باید بگویم که این سه کشور اروپایی که درخواست دادهاند، در واقع نمایانگر خواستههای آمریکا و اسرائیل هستند. بهطور کلی این کشورها نشان دادهاند که استقلال ندارند و در واقع زیر سایه آمریکا حرکت میکنند، بنابراین این رویدادها ادامه همان دشمنیهای ایالات متحده با جمهوری اسلامی ایران هستند.
برجام یک توافق بین ایران و شش کشور ۵+۱ محسوب میشود، به این معنا که این شش کشور همگی یکی هستند و توافق ما بین ایران و هر یک از آنها بهتنهایی نیست، بلکه میان ایران و تمامی آنها است. بنابراین وقتی ایالات متحده از توافق خارج میشود، در حقیقت اعتبار این توافق کاهش مییابد و قانونی بودن آن زیر سوال میرود. این موضوع به وضوح در متن برجام نیز ذکر شده است…
اما باید بدانیم که اگر مکانیسم اسنپ بک فعال گردد، چه تحریمی تاکنون علیه ما وجود نداشته است که دوباره بخواهند آن را اجرایی کنند، در نتیجه این موضوع بیشتر به حالت روانی مربوط میشود.
در حال حاضر، در مجلس شورای اسلامی طرح سه فوریتی برای خروج از انپیتی مطرح است و اساساً دلیلی وجود ندارد که ما همچنان در انپیتی باقی بمانیم. در واقع، موضوع اصلی عدم توافق با ایران است و همانطور که گفتم، مکانیسم اسنپ بک کار اروپاییها نیست، چرا که آنها به هیچ عنوان در این سطح نیستند و به تازگی نشان دادهاند که در موضوع اوکراین رییسجمهور ایالات متحده دونالد ترامپ، به آسانی آنها را کنار گذاشت.
آیا پیشبینی میکنید پیشنهاد روسیه و چین برای تمدید شش ماهه توافق هستهای ۲۰۱۵ به تصویب خواهد رسید؟
نمیدانم. فعلاً ایالات متحده مخالفت خود را اعلام کرده است، اما بررسی اینکه آیا این پیشنهاد نهایتاً به تصویب خواهد رسید یا خیر، مشخص نیست، با این حال به نظر من در نهایت تأثیری نخواهد داشت.
آیا ممکن است با موافقت شورای امنیت نسبت به درخواست این سه کشور اروپایی، ایران از NPT خارج شود و همکاری خود با آژانس بینالمللی انرژی هستهای را متوقف نماید؟
قبلاً نیز گفتهام که ما هماکنون یک طرح سه فوریتی برای خروج از انپیتی داریم. حدود بیست و دو یا سه سال پیش، ما تنها کسانی بودیم که بر ضرورت خروج از انپیتی تأکید میکردیم، اما امروزه این نگرش دارای حمایتهای بسیاری از جمله در میان نمایندگان مجلس و برخی سیاستمداران داخلی است و اگر چنین اتفاقی پیش بیاید، ما از انپیتی خارج خواهیم شد. در واقع، هیچ دلیلی برای باقی ماندن در انپیتی وجود ندارد و خروج از آن یکی از خواستههای عمومی محسوب میشود که احتمال دارد طرح سه فوریتی مربوط به آن در مجلس رای آورد. فراموش نکنید که مسئله هستهای ایران، بههیچوجه یک موضوع مربوط به غرب نیست؛ آنها با نیروی دیگر یعنی اقتدار ایران مشکل دارند.
برخی معتقدند که این وضعیت ممکن است زمینهساز حمله مجدد ایالات متحده و اسرائیل به ایران شود. نظر شما در این مورد چیست؟
آیا فکر میکنید آمریکا و اسرائیل برای حمله به ایران به بهانههای خاصی نیاز دارند؟ اینگونه نیست. ما در حین مذاکرات با آمریکاییها بودیم که ناگهان آنها مذاکرات را به هم زده و به سه مرکز هستهای ما حمله کردند. رژیم صهیونیستی نیز طبق همین رویه عمل کرد، ولی آنها هیچ نتیجهای نگرفتند و نخواهند گرفت؛ لذا ما نباید نگران باشیم و بر این باور هستیم که آنها برای حمله به ایران نیازی به ایجاد بهانههای جدید ندارند. سؤالی از شما دارم، آیا آمریکا و رژیم صهیونیستی تا به حال به کدامیک از تعهدات بینالمللی پایبند بودهاند که اکنون نیز به آن پایبند باشند؟
ما نیز بهوضوح آمادگیهای خود را داریم. رژیم صهیونیستی و آمریکاییها تصور نمیکردند که با حمله به ما با واکنش اینچنینی از جانب ایران مواجه شوند. مردم ایران بهطور طبیعی نسبت به اسرائیل و آمریکا احساس نفرت دارند، بنابراین اگر جنگی نیز به وقوع بپیوندد، ما بهخوبی آمادگی مقابله با آن را داریم و آنها خواهند دید که این بار با چه عواقبی روبهرو خواهند شد.
نحوه خروج از این وضعیت پیچیده سیاسی و جلوگیری از احتمال دوباره جنگ میان ایران و اسرائیل یا آمریکا چیست؟ ایران در این زمینه چه نقشی میتواند ایفا کند؟
تا وقتی که آمریکاییها، رژیم صهیونیستی و اروپا به تهدید ایران ادامه میدهند، ما نیز باید از ابزارهای خود استفاده کنیم. اگر شورای امنیت درخواستهای اروپاییها را تأیید کند، پاسخ اصلی ما خروج از انپیتی خواهد بود. آیا رژیم صهیونیستی خود عضو انپیتی است؟ پاسخ منفی است و به بهانهای که آژانس بینالمللی میخواهد از همه اطلاعات بهرهبرداری کند، دیدگاهها و نظرات اسرائیل را میپذیرد و از ما پاسخ میخواهد. این رفتار به شدت ناپسند است و نمیتوان آن را پذیرفت. این نخستین مورد است؛ همچنین، ما یک کشور وسیع با امکانات و ظرفیتهای زیادی هستیم و میتوانیم از همه اینها بهرهبرداری کنیم. نکته دیگر اینکه آمریکا به عنوان یک قدرت جهانی دیگر آنگونه که در گذشته مطرح بود، مطرح نیست. یکی از اهرمهای در اختیار ما، کنترل تنگه هرمز است که آمریکا به شدت از آن ترس دارد. تنگه هرمز در اختیار ایران است و ما حق داریم که آن را بر روی کشورهای متخاصم ببندیم و باید بدانید که فقط با مطرح کردن موضوع بستن تنگه هرمز، قیمت نفت به ۲۰۰ تا ۲۵۰ دلار خواهد رسید. بهواقع، این یک اهرم قوی در اختیار ماست و فکر میکنم خود آنها نیز هیچ تمایلی به بستن تنگه هرمز ندارند.
برخی از جریانهای سیاسی بر این باورند که گروههای تندرو، چه در داخل و چه در خارج، در وضعیت کنونی برنامه هستهای ایران نقش دارند. از جمله اصلاحطلبان در ایران که اصولگرایان را متهم کرده و شما نیز جزو آنها هستید. دیدگاه شما در این خصوص چیست؟
ببینید، اساساً اصطلاحات تندرو و میانهرو از سوی دشمن ساخته شدهاند. در اسلام چنین تقسیمبندی وجود ندارد. اگر مقصود از تندرو، کسی باشد که بر اصول تأکید دارد، این را قبول دارم. اما اگر منظور این است که باید در برابر دشمن تسامح کرد، ما با این دیدگاه مخالفیم. بسیاری وقتی از میانهروی حرف میزنند، میخواهند به معنای تسامح در برابر دشمن باشد که این برای ما پذیرفتنی نیست. اما در مورد دیدگاههای داخلی کشور، با احترام باید بگویم که ما در مورد مسائل داخلی خودمان با یک رسانه خارجی گفتگو نمیکنیم.
چرا پس از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران و بهویژه به تأسیسات هستهای، ایران همکاری با آژانس بینالمللی انرژی هستهای برای بازرسی از تاسیسات اتمی خود را متوقف کرده است؟ آیا ایران چیزی برای از دست دادن دارد؟
چرا باید اجازه دهیم که همچنان این وضعیت ادامه یابد؟ زمانی که آمریکاییها بر خلاف قوانین بینالمللی به سه مرکز هستهای ما حمله میکنند و میدانید که حمله به تأسیسات هستهای ممنوع است، این رفتار اصلاً قابل پذیرش نیست. وقتی آنان از این خطوط قرمز عبور میکنند، ما دیگر چرا باید به همکاری با آژانس ادامه بدهیم؟
ما بر این باوریم که باید از انپیتی خارج شویم و به هیچ عنوان دلیلی برای ماندن در آن وجود ندارد. همچنین، مدارک و شواهد چندانی وجود دارد که نشان میدهد آقای گروسی در واقع عاملی از سوی اسرائیل و موساد است. ما بارها این موضوع را مطرح کرده و او هیچ پاسخی برای آن نداشته است. او تمامی اطلاعات مربوط به دانشمندان هستهای ما را به موساد منتقل میکند و خودش نیز اعتراف کرده که اسرائیل به این اطلاعات دسترسی دارد. آیا غیر از این است که این اطلاعات در اختیار گروسی و آژانس بینالمللی بوده است؟
دلیلی وجود ندارد که وقتی آمریکاییها به مراکز هستهای ما حمله میکنند، ما اطلاعات هستهای خود را در اختیار آنها قرار دهیم. اساساً آمریکا چه کاره است و این موضوع چه ارتباطی به آمریکا دارد؟ اروپا چه جایگاهی دارد که بخواهد در این مسائل دخالت کند؟
به عنوان آخرین پرسش، آیا اقتصاد ایران توانایی تحمل بازگشت تحریمهای بینالمللی را دارد؟ بهتر نیست که ایران مسیری را برگزینید که اقتصادش کمتر آسیب ببیند؟
اولاً، ما هیچوقت دچار تحریم نبودهایم؟ دوماً، فرض کنید تمام تحریمها دوباره برقرار شوند، آیا هیچکدام از آنها از بین رفته بودند که حال بخواهد دوباره برقرار شود؟ تحریمها همان تحریمها هستند و هیچ تفاوتی نمیکند، اما موضوع مهم این است که خوشبختانه مسئولین ما به این نتیجه رسیدهاند که باید بر ظرفیتها و توانمندیهای داخلی خود تاکید داشته باشند. ما کشوری بزرگ هستیم و مطلعید که در حوزههای علمی و صنعتی پیشرفتهای زیادی داشتهایم و در دیگر زمینهها نیز میتوانیم این روند را ادامه دهیم. این تلاش بهطور جدی و بهقدرت در حال پیگیری است. یکی از مشکلاتی که برخی با آن روبهرو بودند، تصور این بود که مسائل آنها باید در تعامل با آمریکا حل شود، اما ایالات متحده نشان داده است که با ایران دشمنی دیرینهای دارد و خوشبختانه این نگرش در داخل کشور تقریباً از بین رفته است. بنابراین من معتقدم که ما ظرفیتها و قابلیتهای فراوانی در داخل داریم و در واقع، ما همیشه در تحریم بودیم و بنابراین هیچ چیز جدیدی اتفاق نخواهد افتاد.
“`
