در سالهای ۶۹، ۷۷، ۷۸، ۸۲، ۹۲ و ۹۸ به آستانه جنگ نزدیک شدیم
حسن روحانی اظهار داشت: در سالهای ۶۹، ۷۷، ۷۸، ۸۲، ۹۲ و ۹۸ ما به آستانه جنگ رسیدیم، اما با هدایت رهبری از آن خطر عبور کردیم.
روحانی در روز یکشنبه ۱۱ مرداد، در جمع اعضای کابینه و معاونان رئیسجمهور در دولتهای یازدهم و دوازدهم اعلام کرد: اظهاراتی که در سطح جامعه بیان میشود و تصمیماتی که اتخاذ میگردد از اهمیت بالایی برخوردارند. سوال این است که آیا آتشبس اقدامی صحیح است یا خیر؟ آتشبس باید بر اساس این باشد که کشور به اهداف خود دست یابد یا نه؟ در واقع، آتشبس میتواند مثبت یا منفی باشد. اگر آتشبس به دشمن این فرصت را بدهد که تقویت شود، این موضوع بسیار مضر خواهد بود. اما اگر آتشبس مقدمهای برای مذاکره و سپس توافقی شرافتمندانه باشد، این امر بسیار مثبت است. همه اینها بستگی به نوع آتشبس، اهداف و شرایط آن و چگونگی فرآیند مذاکرات دارد. اینکه آیا ادامه جنگ ایده خوبی است یا خیر؟ تجربه ما از اندیشه رهبر شهیدمان نشان میدهد که ایشان هیچگاه به دنبال جنگ نبودند و در هیچ زمانی تمایل به جنگ نداشتند. در مواقعی که دشمن یا آشنایان نادان درصدد بودند آتش جنگی را برافروزند، ایشان با قاطعیت ایستادگی کردند. این قاطعیت تنها در برابر دشمن نبود، بلکه گاهی حتی در برابر هیجانات دوستان نیز ضرورت داشت. دوستان گاهی با هیجانهایشان مشکلاتی را برای کشور ایجاد میکنند و رهبری در چنین شرایطی باید این هیجانات را مدیریت کند. همانطور که باید دشمن را کنترل کرد، در برخی موارد نیاز است که دوستان نیز هدایت شوند.
وی ادامه داد: ما شاهد بودیم که در سال ۶۹، رهبری مانع از وقوع جنگ بین ایران و آمریکا شدند، زمانی که آمریکا به بهانه آزادسازی کویت به منطقه آمده بود. در سال ۷۷ نیز رهبر انقلاب مانع جنگ شدند، در شرایطی که برخی درصدد بودند با ورود به افغانستان انتقام خون عزیزانی که در مزار شریف جان باختند، را بگیرند. در سال ۷۸، زمانی که آمریکاییها طرحی برای حمله موشکی به ایران داشتند، رهبری راهحلی را ارائه کردند که باعث شد از آن وضعیت عبور کنیم. در سال ۸۲ نیز اگر تدبیر خاصی برای مذاکرات انجام نمیشد، برنامههای جنگی آمریکا علیه ایران ممکن بود به واقعیت تبدیل شود و رهبری در آن زمان نیز مقاومت کردند.
روحانی در ادامه گفت: ممکن است مردم مطلع نباشند، اما هنگامی که در جلسهای در کنار رهبری پیشنهاد دعوت از سه وزیر اروپایی به تهران مطرح شد، فردی مطرح کرد که ممکن است آنان نیایند. در آن جلسه، پیشنهاد شد که اگر وزیران اروپایی به ایران نیامدند، ما به اروپا برویم و با آنها گفتگو کنیم. در آن موقع رهبری به من فرمودند که شما به اروپا بروید و با سه وزیر اروپایی مذاکرات داشته باشید. این نشان میدهد که این تصمیم بهدقت برنامهریزی شده بود. نتیجه مذاکرات نشان داد که دو وزیر از سه وزیر اروپایی طی این گفتوگوها اعلام کردند که اگر ایالات متحده بخواهد پرونده ایران را به شورای امنیت ببرد، از حق وتو علیه آمریکا استفاده خواهند کرد، که در تاریخ مواردی اینچنینی بهندرت مشاهده میشود. این موضوع ثبت و ضبط گردید و نشاندهنده اهمیت آن است که ما در سال ۸۲ از این بحران عبور کردیم. در سال ۹۲ نیز ما مجدداً به آستانه جنگ نزدیک شدیم، ولی باز هم موفق به عبور از این وضعیت شدیم، زیرا رهبری اعلام کردند که مذاکرات با آمریکا در مسقط آغاز شود. این دستور صریحی از سوی رهبری بود. و در سال ۹۸ نیز دو بار تا مرز جنگ پیش رفتیم. در نتیجه، رهبری همواره در گفتوگوهای مختلفی که من در ۱۶ سال دبیر شورای عالی امنیت ملی و ۸ سال رئیسجمهور بودم، نشان دادند که به هیچ عنوان موافق جنگ نبودند.
