حزبالله باید تسلیحات خود را به ارتش واگذار کند
شیخ نعیم قاسم تصریح کرده بود: «مقاومت هرگز سلاحهای خود را واگذار نخواهد کرد»
نواف سلام، نخستوزیر لبنان، در مصاحبهای با روزنامه سعودی «الشرق الاوسط» اظهار داشت که اظهارات قاطع شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله لبنان، به منزله «تهدیدی به جنگ داخلی» است.
شیخ نعیم قاسم به تازگی و در پاسخ به پیشنهاد خلع سلاح حزبالله اعلام کرد: «مقاومت سلاحهایش را تحویل نخواهد داد؛ تجاوزات ادامه دارد و متجاوزان کماکان در منطقه حضور دارند. اگر نیاز باشد، ما این نبرد را به شیوه کربلا ادامه خواهیم داد تا در برابر این پروژه اسرائیلی–آمریکایی مقاومت کنیم و یقین داریم در این مبارزه پیروز خواهیم شد».
نواف سلام در ادامه گفت: «دولت لبنان در حال پیادهسازی طرح آمریکایی-اسرائیلی نیست و تصمیمات ما بهطور کامل از سوی لبنان اتخاذ میشود، در شورای وزیران شکل میگیرد و هیچکس نمیتواند آن را به ما تحمیل کند».
این ادعا در شرایطی مطرح میشود که مصوبه شورای وزیران لبنان پس از دریافت طرح «تام باراک»، فرستاده دونالد ترامپ، انجام یافته است، طرحی که یکی از بندهای اصلی آن به «خلع سلاح حزبالله» اختصاص دارد.
موضوعی مهم که دکتر علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، دو روز پیش در سفر به بیروت به آن اشاره کرد؛ او گفت: «ما طرحی برای لبنان نیاوردیم، ولی آمریکاییها برای شما طرح رو کردهاند. ما میگوییم خودتان تصمیم بگیرید و دخالتی در امور لبنان نداریم».
وی همچنین به بحث «انحصار سلاح در دستان دولت» اشاره کرد و افزود: «این موضوع از زمان توافق طائف مطرح بوده و یکی از اصول میثاقی مهم به شمار میرود. همه ما در طائف توافق کردیم که دولت لبنان باید با قدرت، حاکمیت خود را بر تمامی اراضی کشور برقرار سازد، اما در تحقق این هدف سالهاست که تأخیر کردهایم. هیچ حزبی در لبنان مجاز به نگهداری سلاح خارج از چارچوب دولت نیست».
نواف سلام همچنین گفت: «هیچکس خواهان تحویل سلاح حزبالله به دشمن اسرائیلی نیست، بلکه درخواست تحویل آن به ارتش لبنان است که ملیگرایی آن غیرقابل انکار است».
حزبالله لبنان بارها اظهار داشته است که دوگانگی ارتش-مقاومت را نمیپذیرد و سه عنصر «ارتش»، «ملت» و «مقاومت» در همپوشانی با یکدیگر، تنها گزینه حمایت لبنان در برابر تهدیدات رژیم اسرائیل است. در این راستا، واگذاری سلاح به ارتش لبنان به دلایل بنیادین غیرممکن است.
نخستین و از همه مهمتر، این است که ارتش لبنان با وجود میهندوستی و فداکاری نیروهای خود، به شدت به کمکهای خارجی وابسته است. این کمکها عمدتاً از سوی آمریکا و کشورهای غربی تأمین میشود که سیاستهایشان به روشنی در جهت منافع اسرائیل قرار دارد. از این رو، حزبالله بر این باور است که اگر سلاح مقاومت بهطور کامل به ارتش واگذار شود، این ارتش تحت فشار سیاسی و شرایط کمککنندگان خارجی، در مواقع بحرانی توان یا اجازه مقابله با تجاوزات اسرائیل را نخواهد داشت.
دومین استدلال به تجربیات تاریخی لبنان برمیگردد. حزبالله خاطرنشان میکند که اسرائیل در گذشته بارها به لبنان حمله کرده، قسمتهایی از آن را اشغال کرده و حتی پایتخت را بمباران نموده است، بدون اینکه جامعه جهانی واکنشی مؤثر نشان دهد. تنها پس از شکلگیری مقاومت مسلحانه، این حملات با هزینه و تلفات سنگینی برای اسرائیل همراه شد و در نهایت اشغال جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ پایان یافت. از منظر مقاومت، این تجربه ثابت کرده که عامل بازدارنده حقیقی، سلاح و توانایی عملیاتی حزبالله است و نه وعدههای بینالمللی یا قطعنامههای سازمان ملل.
سومین استدلال به ماهیت تهدیدات کنونی مربوط میشود. حزبالله تاکید دارد که اسرائیل هنوز هم بخشهایی از خاک لبنان، از جمله مزارع شبعا و تلال کفرشوبا را تحت اشغال دارد و بهطور متناوب حریم هوایی و زمینی لبنان را نقض میکند. به عقیده حزبالله، در چنین شرایطی، خلع سلاح مقاومت به معنای برهنه کردن لبنان در برابر دشمنانی است که هیچگونه تعهدی به قوانین و توافقات ندارند.
