گیر کردن این قرصها در مری میتواند به آسیبهایی منجر شود
دکتر محمد مهدی شاهمیرانی، متخصص داروسازی، اشاره میکند که حتی فعالیتهای به ظاهر سادهای مانند بلع یک قرص ممکن است عوارضی را به دنبال داشته باشد. التهاب مری بهعنوان یک عارضه ممکن است هنگامی ایجاد شود که یک قرص یا کپسول در بخش باریک انتهای مری، که به معده متصل میشود، گیر کند. در صورتی که دارو در این ناحیه باقی بماند و شروع به حل شدن کند، میتواند مواد فعال خود را به طور مستقیم به بافت حساس مری منتقل کند. این مواد که بهطور معمول دارای خصوصیات اسیدی یا قلیایی هستند، میتوانند منجر به سوزشهای شیمیایی در مری شوند و در پی آن درد و التهاب سریعاً بروز کند.
کدام داروها خطر بیشتری دارند؟
برخی از داروها در اثر باقی ماندن در مری میتوانند به تحریک یا آسیب بافتها منجر شوند. داروهای بر پایه فسفوناتها که در درمان پوکی استخوان به کار میروند، از جمله دلایل شایع این مشکل هستند و بهطور خاص زنان بیشتر به این عارضه مبتلا میشوند. همچنین آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین که در درمان انواع عفونتها کاربرد دارند، میتوانند خطرات مشابهی را ایجاد کنند. آسپرین و ایبوپروفن، که در دسته داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی پرکاربرد قرار میگیرند، در صورتی که به دیواره مری بچسبند، موجب التهاب میشوند؛ با این حال، مکانیسم آنها نسبت به سایر داروها متفاوت است و به جای ایجاد سوزش شیمیایی، ممکن است مانع عملکرد حفاظتی بافت مری شوند.
آیا مکملها هم خطرناک هستند؟
حتی محصولات طبیعی و بدون نیاز به نسخه مانند مکملهای غذایی و ویتامینها نیز میتوانند بروز مشکلاتی را تسهیل کنند. قرصهای کافئین، مکملهای پتاسیم کلرید، ال-آرژینین و مکملهای ویتامین C یا E با دوز بالا همگی به التهاب مری مرتبط بودهاند. قرص کافئین میتواند حتی بدون گیر کردن در مری به پوشش دستگاه گوارش آسیب بزند. بهعلاوه، قرصهای بزرگ پتاسیم کلرید که به عنوان مکمل معدنی برای جبران پتاسیم از دست رفته ناشی از بیماری یا داروها استفاده میشوند، در صورتی که قبل از رسیدن به معده حل شوند، میتوانند به مری آسیب فیزیکی برسانند.
خطرات مرتبط با کپسولهای نرم ژلاتینی
ویتامین E که معمولاً در کپسولهای نرم ژلاتینی عرضه میشود، نیز ممکن است در مری باقی بماند و روغنهای تحریککننده آن نشت کرده و آسایش فرد را مختل کند. کپسولهای نرم ژلاتینی خود میتوانند خطراتی را در پی داشته باشند. زیرا ژلاتین رطوبت را به خود جذب میکند و این امر میتواند باعث نرم و چسبناک شدن آن شود و احتمال چسبیدن آن به دیواره مری را افزایش دهد. در این صورت، محتویات کپسول ممکن است به طور مستقیم بر روی بافتهای حساس آزاد شود و به التهاب یا زخم منجر گردد.
برای جلوگیری از گیر کردن قرص و کپسول در گلو چه باید کرد؟
روشهای سادهای برای جلوگیری از این عارضه وجود دارد. همیشه داروها را با یک لیوان آب پر (حدود ۲۰۰ میلیلیتر) مصرف کنید تا از رسیدن آنها به معده اطمینان حاصل نمایید. بهتر است داروها را با معده خالی مصرف کرده و حداقل به مدت ۳۰ دقیقه پس از بلع، از دراز کشیدن پرهیز کرده و در حالت ایستاده یا نشسته باقی بمانید. این کار مانع بازگشت محتویات معده به مری شده و به دارو فرصت میدهد تا در معده رقیق شود. در صورتی که چندین دارو مصرف میکنید، هر قرص را بهصورت مجزا ببلعید و در صورت بزرگ بودن، از قرص نصف کن برای کوچکتر کردن آنها استفاده کنید. و مهمتر از همه، اگر هر گونه علائم جدید یا درد مستمر یا دشواری در بلع را تجربه کردید، به سرعت با پزشک مشورت نمایید.