آسیبهای روانشناختی ناشی از چاقی در زنان
فرحناز چنگایی اظهار داشت: روند افزایشی شاخص توده بدنی (BMI) به عنوان یک معضل بهداشت جهانی مطرح بوده و با یک شیوع در حال رشد مواجه هستیم.
وی افزود: سبک زندگی نادرست و عادات غذایی ناسالم، از جمله دلایل اصلی بروز این مشکل به شمار میآیند که تاثیرات منفی بر سلامت افراد در تمام ردههای سنی، به ویژه در زنان، به وجود میآورند. بروز بارداری در این شرایط میتواند عواقب جدی و خطراتی را به دنبال داشته باشد.
چنگایی به نقل از سازمان جهانی بهداشت اشاره کرد که چاقی را به عنوان یک بیماری پاندمی معرفی کرده که به طور خاص در زنان شیوع بیشتری دارد. طی ۴۰ سال گذشته، شاهد افزایش چشمگیری در میزان اضافه وزن و چاقی در زنان باردار هستیم.
این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان خاطرنشان کرد: شاخص توده بدنی و افزایش وزن در دوران بارداری نمایانگر وضعیت تغذیهای فرد قبل و در حین بارداری است. چاقی در دوران بارداری با BMI بیش از ۲۹ شناسایی میشود و زنانی که BMI بین ۲۶ تا ۲۹ دارند، به عنوان افزایش وزن شناخته میشوند.
وی ادامه داد: زنانی که BMI کمتری از ۱۹.۸ دارند، به عنوان زیر وزن نرمال طبقهبندی میشوند، در حالی که افرادی با BMI بین ۱۹.۸ تا ۲۶ دارای وزن نرمال هستند. با وجود توصیههای کالج زنان و زایمان آمریکا در سال ۲۰۱۳ در زمینه مشاوره پیش از بارداری برای موضوع اضافه وزن (BMI ۲۵ تا <۳۰) و چاقی (BMI ≥۳۰)، اطلاعات کافی برای انجام چنین مشاورههایی به وفور در دسترس نیست.
چنگایی تصریح کرد: بارداری ممکن است برای بسیاری از زنان موجب استرس روانی شده و حدود ۱۰ درصد از زنان باردار معمولاً دچار اختلالات روانی میشوند.
چنگایی اضافه کرد: زنان چاق نسبت به زنانی با وزن نرمال، از نظر روانی و عاطفی در وضعیت پریشانی بیشتری قرار دارند و بسیاری از زنان باردار با BMI بالا، به دلیل سایز بدنشان، در طول معاینات پزشکی احساس تحقیر و اضطراب میکنند.
وی همچنین بیان داشت: مشکلات روانی در زمان بارداری میتواند عواقب جدی برای زنان، نوزادان و خانوادهها به همراه داشته باشد که شامل عدم رعایت مراقبتهای بارداری، انجام رفتارهای پرخطر جهت بهداشت و افزایش احتمال افسردگی پس از زایمان است.
چنگایی خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه اطلاعات پیرامون تأثیرات افزایش وزن و پیامدهای روانی در زنان باردار محدود است و اینکه BMI بالا و پایین مادر میتواند در رخداد برخی از عوارض نقش ایفا کند، بارداری در زنانی با وزن غیرطبیعی باید به عنوان وضعیتی پرخطر در نظر گرفته شود تا با آگاهی از این موضوع، از بروز عوارض احتمالی جلوگیری گردد.
این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان تصریح کرد که، به دلایل فوق، تصمیم به انجام مطالعهای با هدف تعیین ارتباط BMI پیش از بارداری با اضطراب و افسردگی مادر در دوران بارداری و پس از زایمان گرفتیم. نتایج این تحقیق نشان داد که افزایش قابل توجه شاخص توده بدنی (BMI) در دوران بارداری، میتواند تأثیرات منفی ملموسی بر سلامت روانی مادران بگذارد.
وی توضیح داد: در حالی که چاقی پیش از بارداری ممکن است به سطوح بالاتر افسردگی در دوران بارداری مرتبط نباشد، درک این ارتباطات میتواند به ارائهدهندگان خدمات بهداشتی کمک کند تا مداخلات مؤثری برای حمایت از سلامت روان زنانی که باردار هستند، طراحی کنند.
چنگایی اشاره کرد: این نتایج نشاندهنده لزوم وجود برنامههای آموزشی و حمایتی برای زنان باردار و ارائهدهندگان خدمات بهداشتی است. این برنامهها میتوانند شامل مشاورههای مربوط به مدیریت وزن، بهبود تصویر بدنی و تکنیکهای مقابله با استرس باشند.