چگونه میتوانیم از قلبمان مقابل استرسهای روانی محافظت کنیم
نیکولای گولیایف، یک متخصص قلب، بیان کرد که استرس روانی بهطور مداوم میتواند منجر به افزایش فشار خون، ضربان قلب نامنظم و ایسکمی میوکارد گردد.
وی در این باره گفت: «استرس روانی پایدار موجب تقویت فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک، افزایش ضربان قلب و تغییرپذیری در آن میشود که این امر به کاهش خاصیت الاستیک قلب و بالا رفتن خطر ابتلا به آریتمی و ایسکمی میوکارد در افراد حساس منجر میشود.»
گولیایف همچنین تأکید کرد که خستگی ذهنی فراتر از اثرگذاری بر مغز، تأثیرات منفی بر خودتنظیمی قلب نیز دارد. وی توضیح داد که بعد از چند ساعت کار فکری شدید، ضربان قلب به طور قابل توجهی بالا میرود و فشار خون و همچنین سطح هورمون کورتیزول افزایش مییابد.
او اشاره کرد که بعد از ۴ الی ۵ ساعت فعالیت ذهنی سنگین، فرایند متابولیسم در ناحیه قشر جلوی مغز تغییر میکند و سطح گلوتامات، که یک انتقالدهنده عصبی مرتبط با خستگی و استرس است، افزایش مییابد.
او به افراد توصیه کرد که حجم کار ذهنی شدید را به روزانه ۳ تا ۴ ساعت محدود کرده و هر ۶۰ تا ۹۰ دقیقه استراحت کنند. همچنین پیشنهاد کرد که از تکنیکهای تنفسی و ورزش بهمنظور بازگرداندن تعادل به سیستم عصبی اتونوم استفاده نمایند.
وی هشدار داد استرس مزمن میتواند خطر بروز انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) را افزایش دهد، زیرا این وضعیت باعث تسریع در تصلب شرایین شده و با بالا رفتن نشانگرهای التهابی مرتبط است. گولیایف افزود: «استرس مزمن به واسطه تسریع تصلب شرایین و افزایش التهاب، احتمال بروز انفارکتوس میوکارد را بالا میبرد.»
او توضیح داد که زمانی که نشانههای خستگی حاد یا مزمن بروز میکند، رعایت چند قانون ساده ضروری است که شامل:
اختصاص ۵ تا ۱۰ دقیقه در روز به تمرینات تنفسی یا پیادهروی.
کنترل مداوم فشار خون و نبض.
پاسداری از یک برنامه منظم کار-استراحت و خواب حداقل ۷ ساعت در شب.
منبع: ریانووستی