دلایل بروز و نشانههای سنگ کلیه
سید محمد حسینینیا در پاسخ به پرسشی درباره مفهوم سنگ کلیه و دلایل افزایش شیوع آن در سالهای اخیر اظهار داشت: سنگ کلیه به رسوباتی سخت از مواد معدنی و نمکهایی اطلاق میشود که در داخل کلیهها تشکیل میشوند. از میان انواع مختلف آن، سنگهای کلسیمی بیشترین شایع هستند. شرایطی مانند سبک زندگی غیرفعال، میزان ناکافی مصرف آب، رژیم غذایی غنی از نمک و پروتئین، و همچنین گرما، همگی میتوانند به افزایش شیوع این بیماری در سالهای اخیر دامن بزنند.
وی در ادامه به علائم رایج سنگ کلیه اشاره کرد و گفت: اصلیترین نشانه این عارضه، بروز درد ناگهانی و شدید در ناحیه پهلو یا کمر است که ممکن است به ناحیه کشاله ران نیز انتشار یابد. این درد گاهی با حالت تهوع، استفراغ، وجود خون در ادرار یا احساس سوزش در ادرار توأم میشود. بسته به موقعیت سنگ، علائم میتواند متفاوت باشد؛ بهطوریکه گاهی سنگی بزرگ در کلیه ممکن است بدون علامت باشد، اما به تدریج به کلیه آسیب رسانده و آن را خراب کند. از طرفی، یک سنگ کوچک ممکن است علائم بسیار شدیدی را ایجاد کند؛ بنابراین معاینات دورهای و روتین اهمیت زیادی دارند. ممکن است فردی هیچگونه علامتی نداشته باشد و فقط در سونوگرافی بهطور تصادفی کشف شود.
حسینی نیا در پاسخ به این پرسش که آیا تغذیه میتواند در ایجاد یا پیشگیری از سنگ کلیه مؤثر باشد، تصریح کرد: قطعاً بله. کاهش مصرف آب، مصرف بالای نمک، نوشابههای گازدار، پروتئینهای حیوانی و حتی اسفناج در برخی افراد میتواند خطر تشکیل سنگ را افزایش دهد. برای پیشگیری، پیشنهاد میشود روزانه حداقل ۲ تا ۲.۵ لیتر آب بنوشید و از مصرف بیش از حد گوشت قرمز، نمک و غذاهای فرآوری شده اجتناب کنید.
وی درباره افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند، عنوان کرد: افرادی که دارای سابقه خانوادگی سنگ کلیه هستند، بیماران مبتلا به اختلالات متابولیک نظیر پرکاری پاراتیروئید، کسانی که در مناطق گرم زندگی میکنند، افراد کمتحرک و افرادی که مصرف مایعات کافی ندارند، بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند. همچنین، افرادی که اقدام به رژیمهای غذایی شدید برای کاهش وزن میکنند نیز باید با احتیاط عمل کنند.
حسینی نیا در خصوص درمان سنگ کلیه بیان کرد: رویکرد درمان بسته به اندازه، جنس و محل قرارگیری سنگ متفاوت است. سنگهای کوچک معمولاً با افزایش مصرف مایعات، دارو و صبوری دفع میشوند. اما در مواردی که سنگها بزرگتر باشند، ممکن است از روشهایی مانند سنگشکنی بروناندامی (ESWL)، یورتروسکوپی و حتی جراحی استفاده شود.