عواقب مضر سیگار الکترونیکی بر ساختار جمجمه نوزاد در دوران بارداری
در مجموعهای از تحقیقات، موشهای باردار تحت تأثیر ترکیبی از دو مایع که برای شبیهسازی حس دود ناشی از ویپینگ در ناحیه گلو استفاده میشود، قرار گرفتند. نوزادانی که از مادرانی که در معرض مقادیر معینی از این ترکیبات قرار داشتند، متولد شدند، دارای وزن کمتر و ویژگیهای چهره باریکتر و جمجمههایی کوتاهتر بودند.
این نتیجه برای پژوهشگران بسیار تعجبآور بود، نه فقط به این دلیل که این ترکیبات عاری از نیکوتین بودند، بلکه به خاطر آن که نسب مواد شیمیایی که موجب نواقص جمجمهای میشدند بهگونهای طراحی شده بود که ایمنتر از نسبتهای موجود در محصولات قبلی به نظر میرسید.
جیمز کری، نویسنده اصلی این تحقیق و استاد آناتومی در کالج پزشکی دانشگاه ایالتی اوهایو، تصریح کرد: حتی بدون وجود نیکوتین، این ترکیب همچنان بر رشد جمجمه در مدل ما تأثیر گذاشت که این یک نتیجه غیرمنتظره بود. یافتههای این پژوهش به تازگی در مجله «پی ال او اس وان» منتشر شده است.
آزمایشگاه زیستشناسی کری برای سالها تأثیرات قرار گرفتن در معرض نیکوتین در دوران بارداری بر رشد سر و صورت نوزادان را مورد بررسی قرار داده و در سال ۲۰۲۰ گزارش کرده بود که قرار گرفتن در معرض نیکوتین از طریق شیر مادر میتواند منجر به نواقص جمجمه در موشها شود. بر اساس دادههای مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده، تقریباً ۳ درصد از نوزادان هر سال با نواقص مادرزادی به دنیا میآیند که تغییرات سر و گردن، به ویژه شکاف لب و شکاف دهان، از شایعترین آنها هستند.
کری اضافه کرد که به دلیل ارتباط پروپیلن گلیکول موجود در سیگارهای الکترونیکی با افزایش جذب نیکوتین، بسیاری از تولیدکنندگان به کاهش درصد پروپیلن گلیکول و افزایش گلیسرول روی آوردهاند و سعی میکنند این فرمول را به عنوان گزینهای ایمنتر معرفی کنند.
در طول دوره تقریبی ۲۰ روزه بارداری، موشهای ماده به مدت چهار ساعت در روز و پنج روز در هفته با سرعت یک پک در دقیقه تحت شرایط مختلف آزمایش قرار گرفتند.
دو هفته پس از تولد، اندازه و عرض جمجمه تولهموشها مورد اسکن قرار گرفت. تحلیلها نشان داد که از لحاظ آماری، اندازه و وزن تولهموشها که تحت تأثیر مخلوط «پی جی / وی جی ۳۰ / ۷۰» (PG/VG ۳۰/۷۰)، که به عنوان ایمنتر تصور میشود، قرار گرفته بودند، به طور قابلتوجهی نسبت به آنهایی که در معرض هوای آزاد و فرمول ۵۰/۵۰ قرار داشتند، کاهش پیدا کرده است.
کری گفت: ما آنچه را که مشاهده میکنیم، باریکتر شدن مداوم تمام ویژگیهای صورت است و این مسئله با عقب رفتن جمجمه نیز همزمان است. به طور کلی، این نوزادان باریکتر و کمی جمجمههایشان کوتاهتر بودند که تغییرات قابل مشاهدهای را که در کودکان میتوان دید، شبیهسازی میکند. همچنین کمی کاهش وزن نیز مشاهده شد. این حیوانات در محدوده طبیعی وزن در آن سن قرار داشتند، اما به هر حال کاهش وزنی را تجربه کردند.
این یافتهها همچنین در چندین زایمان موش و در هر دو جنس بیولوژیکی ثابت شد. مخلوط ۵۰/۵۰ هیچ تغییر آماری معناداری نشان نداد و همین جا بود که انتظار داشتیم تفاوتهایی مشاهده کنیم. ما فکر میکردیم که پروپیلن گلیکول سنگینتر باید تأثیرات قویتری داشته باشد، اما نتایج کاملاً متفاوت بود.