من در تسخیر سفارت آمریکا شرکت داشتم

کمال تبریزی اظهار داشت: به‌دلیل اینکه درباره این موضوع بحث‌های فراوانی وجود دارد، لازم می‌دانم توضیحاتی را ارائه دهم. در آن زمان، من به‌عنوان دانشجوی کمیته فیلم و عکس دانشگاه پلی‌تکنیک (امیرکبیر کنونی) در حال تحصیل بودم. در این زمان، محمد هاشمی (همسر خانم ابتکار) با ما تماس گرفت و اعلام کرد که قصد دارند اقدامی انجام دهند.

این کارگردان سینما که به مناسبت بیست‌وششمین سالگرد تاسیس خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به این رسانه دعوت شده بود، در خصوص فعالیت‌های این خبرگزاری و برخی چالش‌های روز سینما سخن گفت.

تبریزی همچنین نسبت به وقایع اشغال سفارت آمریکا در روزهای انقلاب توضیحاتی را ارائه کرد و در پاسخ به این سوال که با توجه به سوابق هنری و فعالیت‌هایش در برخی موارد به‌عنوان فردی که در آن ماجرا حضور داشته شناخته می‌شود و اگر بتواند به گذشته برگردد، آیا بار دیگر این اقدام را تکرار می‌کند، گفت: در حال حاضر نه، اما به‌علت اینکه این موضوع بارها مطرح شده، باید توضیح بدهم که در آن زمان، دانشجوی کمیته فیلم و عکس دانشگاه پلی‌تکنیک (امیرکبیر فعلی) بودم. بسیار هم تمایل نداشتم که در مسائل سیاسی دخالت کنم و بیشتر در حیطه فیلم‌های هنری فعالیت می‌کردیم. ما در مقابل گروه‌های چپ دانشگاه که به نمایش فیلم‌های شوروی می‌پرداختند، به‌عنوان گروه‌های معتدل مسلمان قرار داشتیم و فیلم‌هایی با مضامین ضدکمونیستی و ضدسوسیالیستی را به نمایش می‌گذاشتیم. در عین حال، رابطه دوستی نیز با یکدیگر داشتیم تا آنکه این جریان سیاسی به وقوع پیوست و اگر به‌عنوان عضو کمیته فیلم و عکس نبودم، هرگز دعوت نمی‌شدم تا در این قضایا شرکت کنم.

او افزود: من و آقای حاجی‌میری، مسچی و تقی‌پور از جمله افرادی بودیم که به‌دلیل مهارت در عکاسی و فیلمبرداری، به ‌عنوان افراد قابل اعتماد دانشجویی شناخته شده بودیم که می‌توانستیم این لحظات را مستند کنیم. در واقع، به خاطر ثبت این تجربه‌ها دعوت شده بودیم؛ محمد هاشمی (همسر خانم ابتکار) با ما تماس گرفت و گفت قصد دارند اقداماتی انجام دهند – بدون اینکه جزئیات بیشتری مطرح کند – و تنها درخواستشان، صورت‌برداری و عکاسی بود. من هم با بسیاری از گروگان‌ها مصاحبه کرده و از آنها تصاویر گرفتم؛ در حقیقت، ما به‌عنوان هنرمندان دانشگاه به دیگر دانشجویان در زمینه عکاسی و فیلمبرداری خدمت می‌کردیم. اگر به گذشته بازگردیم، مسلماً آن کار را تکرار نمی‌کردیم، به این معنا که حتی افرادی که از دیوار سفارت بالا رفتند نیز این کار را مجدداً انجام نخواهند داد، چرا که بیش از ۴۰ سال از آن زمان گذشته و اوضاع به‌کلی تفاوت کرده است. اما اگر به‌طور خاص به آن دوران برگردیم و از ما درخواست شود که همین کار (فیلمبرداری و عکاسی) را انجام دهیم، در آن “زمان مشخص” دوباره اقدام خواهم کرد.