مراسم تشییع پیکر ثمینه باغچهبان برگزار گردید
مراسم تجلیل از یاد و خاطره ثمینه باغچهبان، نویسنده کودک و نوجوان و پیشگام در آموزش کودکان ناشنوا، امروز (جمعه ۲۸ شهریور) از مدرسه ناشنوایان تهران به سمت آرامگاه ابدیاش برگزار گردید.
در این مراسم، گروهی از شاگردان مرحوم باغچهبان، استاد شفیعی کدکنی، علی ربیعی، دستیار رئیس جمهور در امور اجرایی، عبدالرضا دژن، رئیس اداره نوآوری و پرورش استثنایی تهران، مژگان فرحبد، معاون سازمان آموزش و پرورش استثنایی شهر تهران و سایر همکاران و پیشکسوتان حوزه آموزش ناشنوایان حضور داشتند.
شاگردان مرحوم باغچهبان با سر دادن شعار «درود بر باغچهبان»، پیکر ایشان را تشییع کرده و از خدمات گرانبهای او تجلیل کردند.
علی ربیعی در این مراسم اظهار داشت: برخی شخصیتها در تاریخ یک ملت نه به عنوان یک فرد، بلکه به مثابه یک نهاد و نماد عمل مینمایند.
او افزود: ایران خانواده باغچهبان است، ایران نماد کسانیست که در راه یاری رساندن به دیگران و ساختن برای جامعه تلاش میکنند و ما همگی به این خانواده مدیون هستیم. هدف باغچهبان فقط ناشنوایان نبود، بلکه اثرگذاری او به کل انسانهای ایران و بشریت در هر نقطهای از جهان منتقل شده است.
او همچنین پیام تسلیت رئیس جمهور را به شاگردان و خانواده باغچهبان ابلاغ کرده و گفت: امیدوارم که راه ایشان را زنده نگهدارید؛ او همچنان در یادها باقی خواهد ماند و روح ایشان جاویدان خواهد بود.
قدمی، رئیس سابق سازمان آموزش استثنایی نیز با آوردن کلامی از حضرت علی(ع)، ابراز کرد: ایشان میفرماید که پرونده انسانها در دنیا با مرگشان بسته میشود جز افرادی که کارهای نیکو انجام دادهاند. مدرسه، کودکان، کتاب و معلم همه به زندگی مرحوم باغچهبان و دخترش پیوند خورده بود.
وی افزود: شب اول قبر زمان دشواری است، اما حضرت علی(ع) میگوید که در آن شب از هر فردی پرسیده میشود که در زندگی چه کرده است، حالا اگر از مرحوم باغچهبان بپرسند و او پاسخ دهد که: من به آدمها کمک کردم و مدرسه تاسیس کردم، پس جا و منزلت ایشان در بهشت قطعا است.
مژگان فرحبد، معاون سازمان آموزش و پرورش استثنایی نیز با ابراز تاسف از فقدان زندهیاد باغچهبان اظهار کرد: ما به خود تسلیت میگوییم؛ امیدوارم که بتوانیم سپاس گذار تلاشهای این عزیزان باشیم و مسیر آنها را دنبال کنیم و یادشان را همواره زنده نگه داریم. گرامیداشت نام و کوششهای این عزیزان، مهمترین هدف ماست و باید عملگرایانه به این موضوع بپردازیم.
پروانه باغچهبان، خواهر مرحوم باغچهبان نیز گفت: قرار نبود این واقعه بیفتد و از جانب دیگر انتظار داشتم در این روز ثمینه جانم در میان ما باشد، حس خوبی دارم که شاگردان او را از نزدیک میبینم. او حتما به دیدن شما آمده و از این حضور بسیار خوشحال خواهد شد.
وی افزود: آرزو دارم که آموزشگاه باغچهبان همیشه همچون گذشته پابرجا بماند. پدرم وصیت کرده بود که هرگاه فوت کردم، در همین مدرسه باغچهبان دفن شوند، اما آن زمان پذیرفته نشد.
ایران نماد خانواده باغچهبان است/ پیکر ثمینه باغچهبان تشییع شد.
رئیس مدرسه ناشنوایان نیز با ابراز اندوه از درگذشت زندهیاد ثمینه باغچهبان تصریح کرد: یاد او همیشه در خاطر ما باقی خواهد ماند. آثار نقاشی خانم باغچهبان به سمت آسمان پر کشید؛ این جمله را آقای داوود کیانیان در تعریف او نوشته بود.
دبیر فدراسیون ورزش ناشنوایان نیز در این مراسم گفت: امروز روزی غمانگیز برای همه ناشنوایان است، چراکه او خدمات شایستهای به ناشنوایان، به ویژه قهرمانان این حوزه ارائه داد.
رضا خصالی، معاون برنامهریزی و توسعه سازمان آموزش و پرورش استثنایی نیز با اشاره به سرمایههای اجتماعی هر جامعه گفت: امروز، نه به عنوان یک مقام رسمی، بلکه به عنوان یک دانشجوی تاریخ، میخواهم یک جمله در شأن ایشان بیان کنم. ایران چیزی جز سرمایههای اجتماعی و ارزشهایی که در طول قرنها به دست آمده، نیست. اگر امروز از مفاخر یاد میکنیم، همه آنها سرمایههای ما هستند.
او با افزودن اینکه خانم باغچهبان همیشه در یادها زنده خواهد بود، اظهار کرد: این وظیفه ماست که این میراث را پاس بداریم. خدماتی که او و خانوادهاش ارائه کردند، ارزشی بیاندازه دارد که نمیتوان آن را نادیده گرفت، اما آیا میتوان این میراث را پایدار نگه داشت؟
ثمینه باغچهبان در ۵ فروردین ۱۳۰۶ در تبریز به دنیا آمد و در سال ۱۳۴۱ با تأسیس شورای کتاب کودک، فعالیتهای خود را در این زمینه آغاز کرد. دو کتاب «پل چوبی» و «نوروزها و بادبادکها» از آثار معتبر شورای کتاب کودک به قلم اوست.
ثمینه باغچهبان، فرزند جبار باغچهبان، نویسندهای در زمینه ادبیات کودک و نوجوان و از پیشگامان آموزش برای کودکان ناشنوا، در تاریخ ۲۶ شهریور در سن ۹۷ سالگی درگذشت.
از دیگر کارهای بارز ثمینه باغچهبان که به همت یونیسف انجام گرفت، انتشار ترانه فولکلوریک «دویدم و دویدم» به شکل کتاب و تهیه ویدئوی آن به زبان اشاره بود که پلی میان کودکان ناشنوا و شنوا ایجاد کرد. این کتاب به زبانهای انگلیسی و اسپانیایی نیز ترجمه شده است؛ او در معرفی فعالیتها و پیشرفتهای شگرف ایران در زمینه توانبخشی ناشنوایان در کنفرانسهای جهانی و نیز نگارش کتابهایی در زمینه آموزش و پرورش ناشنوایان، تدریس زبان فارسی به غیرفارسی زبانان و ترجمه آثار مرتبط با آموزش ناشنوایان و اختلالات گفتاری و ناگویی به زبان فارسی نقش بسزایی ایفا کرد.
در سال ۱۹۷۷، بورس تحصیلی با نام ثمینه باغچهبان از سوی Clarke School Fellowship For The Middle East USA معرفی شد.
سایر آثار وی شامل کتابهای «جم جمک برگ خزون»، «آفتاب مهتاب چه رنگه» و «روشنگر تاریکیها»، نگاشته شده درباره پدرش، جبار باغچهبان میباشد.
