فسیلی به قدمت ۵۲۰ میلیون سال، با مغز و رودههای سالم کشف شد!
به گزارش یورونیوز، معمولاً فسیلها بهویژه با بقایای سخت و استخوانهایی که تبدیل به سنگ شدهاند، شناخته میشوند؛ اما در برخی موارد، طبیعت چیزی بسیار نادرتر عرضه میکند: بافتهای نرم موجوداتی که میلیونها سال به شکل اولیه خود باقی ماندهاند، که پدیدهای بس غیرمتداول و نایاب در طبیعت محسوب میشود.
تحقیقات انجامشده در دانشگاه دورهام بریتانیا نشان داد که پژوهشگران هنگام بررسی این فسیل، تنها به سطح خارجی آن اکتفا نکردند، بلکه با استفاده از فناوریهای پیشرفته، توانستند با دقتی بیسابقه به آناتومی داخلی آن دست یابند. آنها با به کارگیری توموگرافی پرتو ایکس اقدام به ساخت تصاویر سهبعدی کردند که سطحی ناگهانی از پیچیدگی را در بندپایان اولیه روشن کرد و درک ما را از تکامل آنها دگرگون ساخت.
این نمونه به گفته محققان، یکی از دقیقهترین دیدگاهها به حیات جانوری اولیه در تاریخ زمین به شمار میرود.
کاترین دابسون، یکی از نویسندگان این مقاله، در این باره اشاره میکند: «همیشه جالب است که داخل یک نمونه را بررسی کنیم، اما در این لارو فوقالعاده ریز، فرآیند طبیعی فسیلشدن تقریباً به طور کامل حفظ شده است. جزئیات نگهداری شده بسیار شگفتانگیز بود: تیم تحقیقاتی توانست مغز، غدد گوارشی، یک دستگاه گردش خون ابتدایی و حتی ساختار عصبی مرتبط با پاها و چشمهای ساده این لارو را شناسایی کند.»
مارتین اسمیت، سرپرست پروژه، اظهار داشت: «زمانی که ساختارهای شگفتانگیز زیر پوست این فسیل را مشاهده کردم، بغض حیرت در گلوی من نشیند.»
این جزئیات کمنظیر نشاندهنده این است که این بندپایان اولیه بسیار پیچیدهتر از آن چیزی بودند که پیشتر تصور میشد.
اسمیت ادامه داد: «وقتی به کارآفرینی فکر میکردم که چه نوع فسیلی را دوست دارم پیدا کنم، همیشه به یک لارو بندپا فکر میکردم، زیرا دادههای مربوط به رشد آنها برای درک فرآیند تکاملشان بسیار حائز اهمیت است. اما به دلیل کوچک و شکننده بودن لاروها، غالباً تصور میکردم که احتمال فسیلشدنشان نزدیک به صفر است. یا حداقل اینگونه فکر میکردم!».
این فسیل نهتنها بررسی نادری از رویداد فرگشتی به نام «انفجار کامبرین» (دورهای که در آن تنوع جانوری به طرز حیرتانگیزی افزایش یافت) ارائه میدهد، بلکه نشان میدهد چگونه ساختارهای کلیدی مغز مانند «پروتوسربروم» در طی زمان تکامل یافته و به خصوصیاتی تبدیل شدهاند که به بندپایان اجازه داده است در تقریباً هر محیطی بر روی زمین موفق شوند.
اسمیت گفت: «من از قبل میدانستم که این فسیل ساده شبیه کرم، چیز ویژهای است، اما وقتی دیدم که چنین ساختارهای ظریفی پس از نیم میلیارد سال هنوز دستنخورده باقی ماندهاند، شگفتزده شدم.»
وی همچنین اظهار کرد: «چطور ممکن است این جزئیات پیچیده در برابر تجزیه مقاومت کرده و هنوز قابل مشاهده باشند؟»
