نمایشی از آثار آبرنگی نقاش برجسته مناظر
گالریای شامل تعدادی گسترده از آثار نقاشی منظره به دست هنرمند بزرگ «جی. ام. دبلیو ترنر» که نشاندهنده تحول هنری اوست، در یک نمایشگاه در انگلستان به نمایش درآمده است.
موزه «هولبرن» بهطور خاص میزبان ۳۲ اثر از مناظر خشکی و دریایی است که داستان تحول نقاشیهای «ترنر»، غول نامدار این سبک، را روایت میکند.
چندین منبع از جمله «گاردین» به نقل از ایان واروِل، مسئول نمایشگاه، اشاره کردند که این نمایشگاه به نوعی نگاهی از زاویه دید ترنر است؛ گویی ما شاهد روند خلق مناظر عظیم خشکی و دریا از دیدگاه او هستیم؛ آثاری که او را به یکی از بزرگترین هنرمندان تاریخ تبدیل کردهاند.
افتتاح نمایشگاهی از آبرنگهای کمتر شناختهشدهی ترنر در «بث» بهسرعت توجهات را به خود جلب خواهد کرد. این آثار شامل صحنههای مربوط به غرب انگلستان است که او در دوران جوانی به تصویر کشیده و همچنین مجموعهای از نقاشیهای دریایی که در دوران پیری و در حین مشاهدات طوفانی در سواحل کنت خلق شدهاند را شامل میشود.
این نمایشگاه با عنوان «برداشتهایی در آبرنگ»، نگاهی عمیق به نحوه کار ترنر دارد و نشان میدهد که او به عنوان پلی میان نقاشی منظره سنتی و انتزاع جالب قرن بیستم چقدر اهمیت داشته است.
آثار اولیه این مجموعه ۳۲ تایی که از جمعه ۲۳ مه در موزهی «هولبرن» رونمایی خواهد شد، به اوایل دهه ۱۷۹۰ بازمیگردد، زمانی که ترنر تقریباً ۱۶ یا ۱۷ سال داشت.
یکی از این آثار نمایی از شهر «بث» از نقطهای بلند است. در کنار آن، نمای دیگری از منطقهی وست کانتری به چشم میخورد: خرابههای رمانتیک کلیسای «مالمزبری» در «ویلتشر».
این دو اثر علاقهی ترنر به «نظریهی والا» را به وضوح نمایش میدهند؛ مفهومی که بعدها در نقاشیهای طوفانی دریایی و مناظر کوهستانیاش اوج گرفت. واروِل، متخصص آثار ترنر اظهار میدارد: «در این مرحله، هنوز تمامی عناصر کاملاً سنتی به نظر میرسند، اما میتوان به وضوح آرمانگرایی او را مشاهده کرد.»
یکی از جذابترین بخشهای این نمایشگاه، شامل نقاشیهای دریایی است که ترنر در دوران بلوغ خلاقیتش در «مارگِیت»، واقع در کنت، به تصویر کشیده است.
«وارول» به این نکته اشاره دارد: «او در کودکی به مارگیت سفر کرده بود، زیرا هوای لندن به شدت آلوده بود و خانوادهاش او را به آنجا فرستادند تا تحصیلاتش را دنبال کند. از دههی ۱۸۲۰ به بعد، او بارها و بارها به مارگیت برمیگشت. او از جای خود به دریا نگاه میکرد و در حال طلوع و غروب خورشید، قایقها و جنبوجوشهای ساحلی را مینواخت. ترنر اظهار کرده بود که آسمان مارگیت و اطرافش بهترین آسمان اروپا محسوب میشود، حتی از آسمان خلیج ناپل نیز بهتر است. و هرچه شرایط آب و هوایی طوفانیتر بود، او خوشحالتر میشد.
او ادامه داد: «او هرگز از تجربههای جدید دریغ نمیکرد. برخی از این آبرنگها بسیار ساده هستند و ممکن است بیشتر از نیم ساعت به کار بر نداشته باشند.»
برخلاف آثار مشهور ترنر همچون «تمرر جنگجو» که هر ساله شمار زیادی از بازدیدکنندگان را به خود جلب میکند، این آثار متعلق به مجموعههای خصوصی بوده و به ندرت در معرض دید قرار دارند یا بازتولید میشوند.
این آثار نشاندهنده این حقیقت هستند که چگونه ترنر به شکلی پویا با احساسات و مضامین مختلف کار کرده و آنها راکامل میسازد. برای مثال، در نقاشی «کشتی بخار و هلال ماه» که حدود سال ۱۸۴۵ در مارگیت خلق شد، حلقهای از دود مشاهده میشود که یادآور دودکش آتشین یکی از آثار بزرگترش است.
وارول به این موضوع اشاره میکند: «او دائماً در حال تمرین تکنیکهای دست و چشم خود بود، بررسی تناسب و ایدهها و آزمون آنها برای استفادههای بعدی. او جسورانه به کار میپرداخت و رنگهایش در آن زمان بینظیر بودند. هرچند او همیشه از طیف وسیعی از رنگها بهره نمیبرد، اما زردها و آبیهایش بهطور کامل منحصر به فرد بودند. او سعی داشت که لحظهای خاص یا فقط حال و هوای آن لحظه را به خوبی ثبت کند.»
ترنر، که بهخاطر نقاشی مناظر طبیعی و شهری با فضاسازیهای شاعرانهاش شهرت یافته، چندین بار ونیز را به تصویر کشید. او که در سال ۱۷۷۵ در لندن به دنیا آمد، در میانسالی در سال ۱۸۴۰ یکی از محبوبترین نقاشان اروپا به شمار میرفت و هنرمندی بود که بسیاری از نوآوریهای مدرنیسم را از مدتها قبل پیشبینی کرده بود.
در این نمایشگاه همچنین آثار همدورهایهای ترنر به نمایش گذاشته شدهاند. نمایشگاه از ۲۳ مه تا ۱۴ سپتامبر ادامه خواهد داشت.
