نگرانی مهراب قاسم خانی درباره وضعیت پژمان جمشیدی

مهراب قاسم‌خانی، نویسنده سریال معروف “مرد هزارچهره”، با اذعان به این که دنیای مجازی به مراتب سخت‌تر و بی‌رحم‌تر از سینماست، اظهار داشت: من بازیگر نیستم و به مدت ۱۲ سال از فعالیت‌های حرفه‌ای دور بوده‌ام، اما در این مدت به لطف تعدد دنبال‌کنندگان در فضای مجازی، بیشترین پیشنهادات بازیگری را دریافت کرده‌ام.

وی در همایشی برای تولیدکنندگان محتوا در ایران گفت: آغاز فعالیت‌های من در دنیای مجازی به سال‌های گذشته برمی‌گردد. به عبارتی هر چقدر ارتباط من با کار قطع شد، تمایل داشتم برخی نظرات و شوخی‌های خود را بیان کنم و به همین خاطر به سمت شبکه‌های اجتماعی رفتم و محتوای خود را در آنجا ارائه کردم.

در خصوص تغییر در شیوه تولید محتواهای شخصی خودش در فضای مجازی، قاسم‌خانی بیان داشت: من فردی منظم و با برنامه نیستم و به همین دلیل، روند بلندمدتی در فعالیت مجازی خود مشاهده نمی‌کنم. اخیراً نیز تولید محتوا نکرده‌ام. در یک زمان، فالوورهای من به یک میلیون نفر رسید و پسرم به من نشان داد که روزانه ۶ ساعت در اینستاگرام سپری می‌کنم، به همین دلیل مدتی از حساب کاربری‌ام که یک میلیون دنبال‌کننده داشت، به صورت خصوصی استفاده کردم، و این مسئله باعث شد که بسیاری از کاربران به من بخندند.

من احتمالاً پرفالوترین فیلمنامه‌نویس جهان هستم

قاسم‌خانی در ادامه به شیوه زندگی و میزان شهرتش اشاره کرد و گفت: به احتمال زیاد من پرفالوترین فیلمنامه‌نویس در جهان هستم و حتی نمی‌دانم آیا این موضوع افتخار به‌شمار می‌رود یا خیر. نکته قابل توجه این است که در حالی که من هیچ فعالیت معناداری ندارم، تعداد مخاطبانم افزایش یافته که این مسأله بسیار عجیب است، زیرا من هیچ یک از ویژگی‌های سلبریتی‌ها را ندارم و صرفاً نظراتم را بیان می‌کنم.

نویسنده فیلم سینمایی “سن پطرزبورگ” به تفاوت میان تلویزیون و فضای شبکه‌های اجتماعی در تولید محتوا اشاره کرد و بیان داشت: “زمانی که ما در تلویزیون فعالیت می‌کردیم و سریال می‌نوشتیم، حدود ۳۰۰ قسمت برای تلویزیون تولید کردیم که براساس سلیقه خودمان بود و هیچ نوع بازخوردی هم دریافت نمی‌کردیم. آن روزها، آمارهایی به ما ارائه می‌شد که نمی‌دانستیم از کجا آمده‌اند؛ مثلاً می‌گفتند برنامه ما ۴۰ درصد مخاطب دارد با ۷۰ درصد رضایت، ولی ما تنها بازخورد را از منتقدان دریافت می‌کردیم. واقعاً در آن زمان، من به عنوان یک هنرمند مستقل با دیدگاه خود، آثارم را تولید می‌کردم و از آن لذت می‌بردم.

تولید محتوا بر اساس سلیقه مخاطب

نویسنده سریال “باغ مظفر” ادامه داد: “از زمانی به بعد، تمامی محتواها به سمت سلیقه مخاطب منحرف شد و استقلال آن به کلی از بین رفت؛ آمارهای ارائه‌شده مشخص کردند که چه چیزی بسازند و چگونه به آن بنگرند. من بر این باورم که تولیدکننده محتوا به عنوان خالق اثر باید یک گام جلوتر از مخاطب باشد. امروزه، اگر من یک اثر را در فضای مجازی منتشر کنم، تمامی مخاطبان نظر خود را ارائه می‌دهند و به طور ناخودآگاه به سلیقه آنها نزدیک می‌شوم که در واقع این امر احترام به مخاطب نیست، بلکه استفاده ابزاری از آنها است و هیچ چیزی به مخاطب اضافه نمی‌کند، بلکه در پی افزایش تعداد فالوورهاست.

از تولید محتوای جدید می‌ترسم

نویسنده فیلم سینمایی “خوب بد جلف” با تأکید بر اهمیت تولید محتوای ناب گفت: به عنوان یک تولیدکننده، از ساخت محتوای جدید می‌ترسم، زیرا نگران آمار و ارقام هستم. مثالی می‌زنم: شما می‌دانید که من بازیگر نیستم و ۱۲ سال است که فعالیت نکرده‌ام، اما در این سال‌ها بیشترین پیشنهادات بازیگری و حتی برای تئاتر را دریافت کردم، و حالا باید بپرسم که این چگونه ممکن است؟ از من که هیچ فعالیت نمایشی ندارم، بخاطر دنبال‌کنندگانم در اینستاگرام بوده است. من در تلاش هستم تا نیاز و انتظار مخاطب را در کارهایم نادیده بگیرم.

برخلاف نظر ایرج طهماسب عمل کردم

قاسم‌خانی در ادامه با اشاره به تلاش جهت حرکت جلوتر از مخاطب، چنین توضیحاتی را ارائه داد: در برنامه “کارناوال” من یک شخصیت عروسکی را می‌نویسم و هیچ وقت هم خودم مخاطب برنامه‌های عروسکی نبوده‌ام. به همین دلیل با آقای طهماسب و محمد بحرانی گفتگو کردم و شخصیت عروسک را برخلاف نظرات آنان طراحی کردم و حتی برای اثرم یک فیلمنامه نوشتم.

وی در انتها گفت: این کار به شدت برایم ترسناک و نگران‌کننده بود که ممکن است نتیجه‌اش مثبت نباشد و برنامه رامبد هم با شکست مواجه شود. می‌توانستم یک کار کم‌خطرتر انجام دهم اما این اقدام را انجام ندادم. تولید محتوا به سفارش مخاطب یک تاریخ مصرف دارد و بعد از آن به طرز عجیبی تمام می‌شود که خودتان هم متوجه نخواهید شد.

وی افزود: من نگران پژمان جمشیدی هستم و اینکه می‌گویند سینما بی‌رحم است. واقعاً مخاطب سینما خود بی‌رحم است و حالا باید بگویم که فضای مجازی از سینما هم بی‌رحم‌تر است.