ضرورت جداسازی متجاوزان از جامعه

 مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در بعد از ظهر امروز دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۴، در جلسه اضطراری سران کشورهای اسلامی و اتحادیه عرب که با هدف اتخاذ رویکردی واحد در برابر جنایات رژیم صهیونیستی در دوحه، قطر برگزار شده است، بیان کرد: رژیم صهیونیستی علیه حاکمیت، کرامت و آینده ما اعلان جنگ نموده است. ما در واکنش اعلام می‌کنیم که تحت تأثیر قرار نخواهیم گرفت، پراکنده نخواهیم شد و خاموش نخواهیم ماند. از خاکستر غزه، عدالت سر برخواهد آورد. از ویرانه‌های ساختمان‌های تخریب شده در دوحه، بیروت، تهران، دمشق و صنعا، نظمی نوین شکل خواهد گرفت؛ نظمی که نه بر اساس ریاکاری، بلکه بر پایه وحدت اسلامی بنا خواهد شد، نه بر برتری‌جویی صهیونیستی، بلکه بر اساس برابری انسانی.

متن کامل سخنان رئیس‌جمهور به شرح زیر است.

بسم الله الرحمن الرحیم

برادر گرامی شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، امیر محترم قطر، از شما به خاطر برگزاری این جلسه قدردانی می‌کنم و به همه رؤسای جمهور و سران کشورهای اسلامی سلام می‌گویم.

تجاوز بی‌شرمانه ۹ سپتامبر ۲۰۲۵ به قطر، حمله‌ای بود که به طور پیش‌تحریک‌شده توسط رژیم صهیونیستی برنامه‌ریزی شده بود با هدف نابود کردن تلاش‌های دیپلماتیک برای خاتمه دادن به نسل‌کشی در غزه. این تجاوز تنها یک جنایت نیست؛ بلکه یک نمایش شفاف و بی‌پرده است، که اکنون قاعده موازنه نظامی بر قانون حاکم شده است. متأسفانه، تروریست‌های حاکم بر تل‌آویو با احساس مصونیتی که از خیانت مشابه به دیپلماسی در ژوئن ۲۰۲۵ و آغاز جنگی که علیه مردم کشور من به راه انداخته‌اند به دست آورده‌اند، بیشتر جسور شده‌اند.

باید هیچ شکی وجود نداشته باشد که حملات اخیر به دوحه، مصداقی از تروریسم خالص بوده و گواهی است بر اینکه رژیم تل‌آویو هر گونه محدودیت اخلاقی و قانونی را کنار گذاشته است.

اما بیایید به صراحت درباره چگونگی رسیدن به این وضعیت صحبت کنیم. این حمله از هیچ جا سر نزده است؛ این نتیجه اجتناب‌ناپذیر سال‌ها مصونیت رژیم صهیونیستی است که از سوی برخی قدرت‌های غربی ممکن شده است. جهان برای مدت طولانی، ساختاری از حمایت دور این رژیم ایجاد کرده است، حمایتی که هر جزء آن با وتوهای ایالات متحده، توافق‌های تجاری اروپایی و فلج شدن نظام قضائی و بین‌المللی سرهم‌بندی شده است.

طی دو سال گذشته، غزه جنایات هولناکی را تجربه کرده که وجدان بشری را به چالش کشیده است. امروز غزه در شعله‌های آتش می‌سوزد: بیش از ۶۴ هزار فلسطینی در کمتر از دو سال به شهادت رسیده‌اند؛ کودکان گرسنه‌اند و در عین حال جهان تنها نظاره‌گر بوده و به ابراز محکومیت بسنده می‌کند. دیوان بین‌المللی دادگستری رأی به نسل‌کشی بودن اقدامات رژیم صهیونیستی داده، اما ماشین کشتار همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و اکنون انهدامش را به خاک قطر نیز منتقل کرده است.

عالی‌جنابان

باید خطرناک بودن مسیر پیش رو را بشناسیم. رژیم صهیونیستی اکنون در سال ۲۰۲۵ چند کشور مسلمان را بمباران کرده است. هر تجاوز و حمله‌ای از سوی این رژیم به عنوان دفاع مشروع توجیه می‌شود و در عین حال، مواضع دوپهلو و حداکثر محکومیت‌های نمایشی از سوی کشورهای غربی دنبال می‌شود.

باید از همدستی‌هایی که این جنایات را امکان‌پذیر می‌سازد نیز یاد کنیم. زمانی که یک رژیم یاغی تحت هر شرایطی تسلیحات، تأمین مالی و حمایت دیپلماتیک دریافت می‌کند، متوجه می‌شود که هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد. وقتی وتوها و استانداردهای دوگانه، نظام بین‌الملل را فلج می‌کنند، مصونیت به مانند یک آفت گسترش می‌یابد. تاریخ به یاد خواهد سپرد که حامیان این تجاوز در چه وضعیتی قرار خواهند گرفت.

ما به مردم فلسطین و به تمامی کسانی که به عدالت ایمان دارند، دو چیز بدهکاریم: شفافیت در گفتار و اقدام عملی.

از باب شفافیت باید گفت که جنایات رژیم صهیونیستی نه تنها اشتباهاتی موقتی‌اند؛ بلکه بخشی از یک دکترین سلطه، پاکسازی و ایجاد ترس هستند، استراتژی پاکسازی قومی، توسعه‌طلبی و تجاوز که با همیاری ایالات متحده و برخی کشورهای غربی تقویت می‌شوند.

اما از نظر اقدام عملی باید اذعان کنید که کلمات هیچگاه نسل‌کشی را متوقف نخواهند کرد. ما باید متجاوزان را منزوی کرده، تأمین مالی و تسلیحات آن‌ها را قطع کنیم و رهبرانشان را در دادگاه‌های بین‌المللی به محاکمه بکشیم.

با این حال، این اقدامات بدون وحدت و انسجام نمی‌توانند مؤثر باشند. رژیم صهیونیستی روی رقابت‌ها و اولویت‌های متعارض ما حساب باز کرده است.

حمله به دوحه بسیاری از معادلات و تصورات اشتباه را دگرگون کرده و نشان داده که هیچ کشور عربی یا اسلامی از تجاوزات رژیم تل‌آویو در امان نیست. فردا می‌تواند نوبت هر یک از پایتخت‌های عربی و اسلامی باشد. ما واضح است: باید در کنار یکدیگر متحد شویم؛ رسول خدا (ص) در فتح مکه گفتند: انما المسلمون اخوه، المسلم اخ المسلم و هم یدٌ واحد علی من سواة.

عالی‌جنابان.

رژیم صهیونیستی و حامیانش بدانند که حمله به دوحه نشانه‌ای از قدرت نبود، بلکه نشانگر ناامیدی و سرخوردگی بود. رژیمی که بر موضع خود اطمینان دارد، نیازی به بمباران مذاکره‌کنندگان ندارد. شما از تمامی خطوط قرمز عبور کرده‌اید؛ هر منطق و قانونی را نادیده گرفته‌اید؛ هر اصل رفتار متمدنانه‌ای را زیر پا گذاشته‌اید؛ اما ناخواسته کار مهم دیگری نیز انجام داده‌اید: اراده جمعی امت اسلامی را بیدار کرده‌اید. مظلوم‌نمایی شما دیگر به تکرار افتاده و بی‌اثر شده است. جهان نظاره‌گر است، ثبت می‌کند و فراموش نخواهد کرد.

رژیم صهیونیستی علیه حاکمیت، کرامت و آینده ما اعلان جنگ کرده است. ما در پاسخ می‌گوییم که وحشت زده نخواهیم شد، پراکنده نخواهیم گردید و خاموش نخواهیم ماند. از خاکستر غزه، عدالت سر برخواهَد آورد. از ویرانه‌های ساختمان‌های تخریب شده در دوحه، بیروت، تهران، دمشق و صنعا، نظمی نوین شکل خواهد گرفت؛ نظمی که نه بر پایه ریاکاری، بلکه بر پایه وحدت اسلامی استوار خواهد بود، نه بر مبنای برتری‌جویی صهیونیستی، بلکه بر پایه برادری و برابری انسانی. مَنْ سَمِعَ رجلا ینادی یا لَلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یجِبْهُ فَلَیسَ بِمُسْلِمٍ مَنْ أَصْبَحَ لا یَهْتَمُّ بِأُمورِ الْمُسْلمینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ باید نسبت به مجازات و پاسخگو کردن متجاوزان اقدام عملی صورت گیرد.

خیلی متشکرم.