کاشت قلب اهدا شده به بدن نوزاد

در دانشگاه دوک ایالات متحده، جراحان موفق به احیای یک قلب مرده شدند که برای بیش از پنج دقیقه از تپش ایستاده بود. این عضو حیاتی به سینه یک نوزاد سه ماهه منتقل گردید و جان او را نجات داد.

براساس گزارشات اس‌ای، نوزاد دریافت‌کننده این قلب در حال حاضر شش ماهه بوده و به خوبی از قلب پیوندی خود بهره‌برداری می‌کند و هیچ نشانه‌ای از رد عضو مشاهده نمی‌شود.

این ماجرا نشان‌دهنده تأثیر مثبت روش «احیا روی تخت» در نگهداری قلب‌ها برای پیوند، به ویژه در مورد نوزادان، است.

با کسب اجازه از خانواده اهداکننده، جراحان اقدام به احیای این قلب اهدایی کوچک با استفاده از یک دستگاه اکسیژناتور (اکسیژن‌دَم)، پمپ گریز از مرکز و یک مخزن برای جمع‌آوری خون دفع شده، کردند.

به دلیل اندازه بزرگ سیستم‌های موجود برای نگهداری اندام‌ها در خارج از بدن، این دستگاه باید به صورت سفارشی طراحی می‌شد تا متناسب با نیازهای قلب نوزادان باشد.

در حال حاضر، در ایالات متحده، تقریبا ۲۰ درصد از نوزادانی که به پیوند قلب نیاز دارند، در انتظار یک قلب اهدایی جان خود را از دست می‌دهند.

بیشتر اهداکنندگان عضو پس از اینکه مرگ مغزی آنها تأیید شده باشد، اجازه اهدا را دریافت می‌کنند. فقط ۰.۵ درصد از پیوندهای قلبی کودکان، زمانی که گردش خون متوقف شده و قلب به تپش نایستاده، انجام می‌شود.

بعضی از منتقدان بر این باورند که اخلاقاً صحیح نیست که یک بیمار بیمار سخت درمان را از دستگاه تنفس جدا کنیم، قلب او را دوباره فعال کنیم و سپس برای پیوند خارج کنیم. این نگرانی‌ها درباره تعیین مرگ و نحوه احیای مجدد اندام‌ها به شیوه‌ای اخلاقی وجود دارد.

قلب‌های اهدایی می‌توانند در حالتی که هنوز در بدن اهداکننده قرار دارند، دوباره اکسیژن‌رسانی شوند یا با استفاده از دستگاه‌ها در اتاق عمل احیا گردند.

منتقدین استدلال می‌کنند که احیای قلب در بدن اهداکننده، می‌تواند مفهوم مرگ گردش خون را زیر سوال ببرد.

طرفداران روش «احیا روی تخت»، از جمله جراحان دانشگاه دوک، ادعا می‌کنند که فعال بودن قلب خارج از بدن اهداکننده، نگرانی‌های اخلاقی را کاهش می‌دهد و همچنین موجب افزایش پتانسیل اهداکنندگان تا ۳۰ درصد می‌شود.

تیم دیگری از جراحان در دانشگاه وندربیلت رویکرد متفاوتی دارند. آنها درصدد اختراع روشی هستند که نگرانی‌های اخلاقی متداول را برطرف کند. تکنیک آنها به احیای فوری قلب‌های اهدایی متمرکز نیست، بلکه بر حفاظت از آنها تاکید دارد.

این تیم در گزارشی تازه توضیح داده است که با استفاده از یک گیره آئورت و یک مایع نگه‌دارنده سرد، موفق به بازیابی سه قلب اهدایی شده‌اند.

آنها بیان می‌کنند: «تکنیک ما یک محلول نگهدارنده اکسیژن‌دار را بدون نیاز به احیای قلب، فقط به قلب اهداکننده تزریق می‌کند.»

در مراحل اولیه جراحی، این تکنیک نتایج خوبی بعد از عمل نشان داده است و تمامی سه قلب اهدایی با موفقیت و به طور سالم پیوند زده شده‌اند.

جراحان دانشگاه وندربیلت اعلام می‌کنند: این روش جدید امکان استفاده وسیع‌تر از قلب‌های اهدایی را فراهم می‌سازد.

گزارش‌های هر دو تیم جراحی از دانشگاه‌های دوک و وندربیلت در نشریه NEJM به چاپ رسیده‌اند.