«راز ساقی» منتشر شد

در یکی از غزل‌های حافظ، شاعر از ساقی باده می‌خواهد و در همان مصرع، سخن از عدل به میان می‌آید. واژه «عدل» در میانه بزم، ما را به یاد کسی می‌اندازد که هنوز جامی به او نرسیده است. «راز ساقی» از درنگ بر همین ظرافت‌ها آغاز می‌شود؛ از لحظه‌ای که حافظ با نشاندن یک واژه در کنار تصویری آشنا، معنای آن تصویر را وسعت می‌بخشد.

مصطفی شاهرضایی در این کتاب، شماری از غزل‌های حافظ را در پرتو زبان قرآن و سنت شعر فارسی بازمی‌خواند. گاه بیتی در ادامه غزل، معنای تصویری را که پیش‌تر آمده است روشن‌تر می‌کند؛ گاه دو بیت از دو غزل، در کنار هم، پیوندی را آشکار می‌کنند که در خواندن هر یک به‌تنهایی به چشم نمی‌آید. ساقی نیز در این خوانش، از غزلی به غزل دیگر چهره‌ای تازه می‌یابد: گاه تمنای یک جرعه، تمامی غزل را به حرکت درمی‌آورد؛ گاه همین تمنّا مجالی برای اندیشیدن به بخشندگی و انصاف می‌گشاید.

در جهان شعر حافظ، این معانی از دلِ تصویر برمی‌آیند. جام همچنان روشنیِ بزم را با خود دارد، حتی آنجا که سخن به معرفت، جوانمردی و عدالت می‌رسد. «راز ساقی» خواننده را در کشف این پیوند‌ها شریک می‌کند؛ لذتی که پس از پایان کتاب نیز ادامه دارد، آن‌گاه که دیوان را دوباره می‌گشاییم و بیتی که سال‌ها از بر داشته‌ایم، تازگیِ نخستین دیدار را بازمی‌یابد.