قلعه نویی با این ترکیب، فرصت خود را در جام جهانی محدود کرد

تیم ملی ایران با میانگین سنی ۲۹ سال، در زمره مسن‌ترین تیم‌های حاضر در جام جهانی به شمار می‌رود و به علت سن بالای بازیکنان اصلی، مربیان در برخی سبک‌ها با محدودیت مواجه هستند. روش‌هایی که نیازمند بازیکنان سریع و پرتحرک است، در تیم ملی ما به وضوح کم‌رنگ است. در شرایطی که تیم ملی ناچار به اجرای پرس سنگین باشد، کدام‌یک از بازیکنان کنونی قابلیت این را دارند که حتی شصت دقیقه این سیستم را پیاده‌سازی کنند؟

در میان بازیکنان حاضر در اردوی تیم ملی، تنها فردی که در اجرای این سبک توانایی دارد، جوان‌ترین ملی‌پوش فوتبال ما، امیر محمد رزاقی نیا است. بازیکنی که اصول این شیوه بازی را از ساپینتو یاد گرفته و با آن روش به خوبی آشناست. فوتبال مدرن امروزی که اکثر رقبای ما در جام به آن معتقدند.

با این حال، فوتبال یک ورزش گروهی است و ما به تعداد بیشتری از این نوع بازیکنان نیازمندیم. بهترین دستاوردهای ما در جام جهانی ۲۰۱۸ رقم خورد که کی‌روش، جوان‌ترین تیم چند سال اخیر را به روسیه برد. مربی پرتغالی با اتکا به آمادگی و اشتیاق بازیکنان جوان، با اجرای پرس سنگین، کار را برای تیم‌های قدرتمندی همچون پرتغال، اسپانیا و مراکش دشوار کرد و در گروه مرگ با کسب ۴ امتیاز، بدشانسی آورد و نتوانست به مرحله بعد صعود کند.

پس از چهار سال، در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، خود کارلوس نیز برابر گذر زمان شکست خورد و با تیمی که تنها ۴ سال پیرتر شده بود، بازدهی مناسبی نداشت.
در دوران کی‌روش، مهاجمان در خط اول پرس، بیشترین میزان دوندگی را داشتند. اما از مهاجمان فعلی با سن بالا، انتظار چنین تلاشی یک خواسته بی‌مورد است.

وعده جوان‌گرایی قلعه‌نویی به واقعیت نپیوست و او را در بعضی سبک‌ها با محدودیت‌هایی مواجه ساخت. او می‌توانست در این ۴ سال به سادگی چند بازیکن جوان برای تشکیل تیمش پرورش دهد، اما اکنون با همان ساختار تیمی دو دهه اخیر و ۴ سال پیرتر، به دنبال خلق شگفتی در جام جهانی است.