این الگوی تغذیه ای به کاهش نفخ کمک می کند

انجام برخی تغییرات در رژیم غذایی تا حد زیادی می تواند به تسکین مشکلاتی نظیر دردهای شکمی، نفخ، آروغ زدن و تولید گاز در سیستم گوارش کمک نماید.

نخستین نکته حائز اهمیت این است که بیشتر گازهای ایجادشده در سیستم گوارش ناشی از فعل و انفعالات بین مواد غذایی، آنزیم های گوارشی و باکتری های موجود در دستگاه گوارش انسان هستند. بر اساس نظرات کارشناسان، پروبیوتیک ها تنوع بسیاری دارند و به طور کلی مصرف آن ها ایمن است، با این حال، در موارد خاصی ممکن است عوارض جانبی ایجاد نمایند.

این عوارض ممکن است به خاطر فعالیت باکتری های میزبان رخ دهد یا در افرادی که به بیماری هایی چون سندرم روده کوتاه یا بیماری التهابی روده IBD مبتلا هستند، بروز کند. تحقیقات نشان می دهد که برخی باکتری ها نظیر لاکتوباسیلوس فرمنتی و لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس می توانند اسید لاکتیک تولید کنند.

مطالعات صورت گرفته نشان دهنده این هستند که رشد بیش از حد این نوع باکتری های لاکتوباسیلوس منجر به افزایش تولید اسید لاکتیک D می شود، که این موضوع می تواند منجر به احساس درد در ناحیه شکم، نفخ، آروغ زدن و تولید بیش از حد گاز گردد.

دکتر ساتیش رائو، سرپرست این تیم تحقیقاتی در این زمینه اظهار داشت: هنگام بررسی این پدیده به وضوح دریافتیم که کلنی های بزرگی از باکتری ها در روده کوچک بیماران ایجاد شده و سطح بالایی از اسید لاکتیک D به واسطه تخمیر قند در غذاهای آن ها تولید می شود. این اسید عمدتاً از تجزیه کربوهیدرات های هضم نشده توسط باکتری های تولیدکننده لاکتیک D در روده به وجود می آید.

انباشته شدن اسید لاکتیک D در خون می تواند به طور موقت سلول های مغز را دچار مسمومیت کند و علائم عصبی نظیر کندی گفتار، گیجی و کاهش آگاهی از محیط را ایجاد کند.

برای درمان این مشکل، نیاز به اقدامات خاصی است که شامل کاهش مصرف موادی که به تولید اسید لاکتیک D کمک می کنند، مانند کربوهیدرات ها و قندها می باشد. در موارد حاد و به منظور کاهش تعداد باکتری های تولیدکننده گاز در دستگاه گوارش، می توان با نظارت پزشک به طور کنترل شده ای از آنتی بیوتیک ها بهره گرفت.

دکتر رائو در این باره افزود: پروبیوتیک ها باید در روده بزرگ عمل کنند و نه در روده کوچک یا معده، بنابراین مشکلات در حرکت آن ها می تواند موجب بروز موانعی در دستیابی باکتری های پروبیوتیک به محل مناسب گردد.

طیف وسیعی از مشکلات، از جمله بیماری هایی همچون دیابت و داروهایی نظیر داروهای ضد افسردگی، همچنین مواد معدنی مثل آهن، می تواند به حرکت این باکتری ها آسیب برساند و احتمال باقی ماندن طولانی مدت پروبیوتیک ها در بخش فوقانی روده را افزایش دهد.

جزئیات کامل این تحقیق و نتایج به دست آمده از آن در مجله تخصصی Clinical and Translational Gastroenterology منتشر شده است.

سیناپرس