چند داستان از بازیگر «مرگ دیگری» به مناسبت سکانس نهایی زندگی

بنابر گزارش ایسنا، محمد کاسبی که امروز ۲۰ مهرماه از دنیای ما رفت، سال‌های پایانی زندگی خود را به دلیل بیماری و سکونت در خانه گذراند.

در این متن، بخشی از نظرات وی را که در مصاحبه با ایسنا و دیدار با برخی از مسئولان بیان کرده، مرور خواهیم کرد.

کاسبی در آخرین مصاحبه‌اش با ایسنا، که کمتر از یک ماه پیش انجام شد، نگرانی‌هایش را درباره شرایط مردم و چالش‌های اقتصادی‌شان مطرح کرد.

او که پنج سال گذشته را به دلیل بیماری بر روی بستر گذرانده بود، علی‌رغم مشکلات جسمی عدیده، همچنان به شدت پیگیر وضعیت کشور و دغدغه‌های مردم بود.

در این گفتگو، کاسبی از مشکلات قلب و ریه‌اش صحبت کرد و به این نکته اشاره کرد که برای تنفس نیازمند دستگاه اکسیژن است و در مدت پنج سال اخیر، قادر به حرکت نبوده است.

او به چالش‌های دارو و درمان نیز اشاره کرده و گفت بسیاری از داروهایش تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرند و با افزایش قیمت دلار، هزینه‌های این داروها نیز به اجبار بالا می‌رود. او خود را یکی از دوراندیشانی توصیف می‌کرد که با مسائل مشابه رو به رو هستند.

شاید یکی از آخرین آرزوهای کاسبی در روزهای انتهایی زندگی‌اش این بوده است که خداوند به همه ما قدری از قدرت مبارزه با نفس عطا کند تا اگر شایستگی پذیرش مسئولیتی را نداریم، آن مسئولیت را به خاطر بهبود موقعیت شغلی و سیاسی خود نپذیریم و درک کنیم که مسئولیت‌پذیری در برابر مردم واجب است.

کاسبی نسبت به وقایع کشور بسیار حساس بود و می‌گفت مردم به عنوان بازیگر او را می‌شناسند ولی او سال‌ها نیز مدیریت کرده، فیلمنامه و نمایشنامه نوشته و همواره در رسانه‌ها قلم زده است. در این پنج سالی که در بستر خوابیده‌ام و قادر به حرکت نیستم، از طریق رسانه‌های اجتماعی اخبار کشور را دنبال می‌کنم. باور کنید بدنم به شدت می‌لرزد وقتی می‌بینم یک نماینده در مجلس پشت تریبون ایستاده و درباره موضوعی فریاد می‌زند و دوربین که چرخش می‌کند، می‌بینیم که شاید تنها ۵۰ درصد نمایندگان به صحبت‌های او توجه دارند.

او از رنج‌های مردم در حوزه اقتصادی ناراحت بود و پایمردی آن‌ها را در زمان جنگ ۱۲ روزه کاملاً قابل انتظار می‌دانست؛ چرا که به گفته‌اش، مردم ایران در طول جنگ هشت ساله نیز برای حفظ کشورشان ایستادگی کرده بودند.

آرزوی او این بود که خداوند دست مردم ایران را محکم‌تر از این بگیرد و تصریح کرده بود: نه اینکه اکنون نگرفته باشد، اما محکم‌تر از این بگیرد.

کاسبی البته پیش‌تر، همزمان با سالروز میلاد حضرت زهرا(س) و روز زن در دیدار با رییس صندوق اعتباری هنر، از تلاش‌های همسرش به خاطر همراهی در این سال‌ها قدردانی کرده و گفته بود: همسران هنرمندان در طول زندگی با هنرمند، وظیفه‌ای سنگین بر دوش دارند و موفقیت خانواده در گرو مدیریت درست آن‌هاست. از خداوند برای ۴۸ سال زندگی مشترک با همسرم سپاسگزاری می‌کنم.

او که در این سال‌ها به دلیل جراحی سنگین قلبی از فعالیت‌های هنری دور شده بود، در سالروز تولدش به یاد روزهای خوب شغلی‌اش صحبت کرده و گفته بود: زندگی من پیوسته با موسیقی و فیلم آمیخته بوده است.

او خرداد ماه امسال، در سالروز ۷۵ سالگی‌اش اظهار داشت: نقش‌هایی که بازی کرده‌ام، نمایانگر اقشار مختلف جامعه و نشان‌دهنده درد و رنج مردم هستند.

کاسبی در آن گفتگو از علاقه‌هایش به موسیقی و خوانندگان ایرانی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ نیز صحبت کرده و تأکید کرده بود: زندگی من موسیقی و فیلم بوده و من با آن‌ها زیسته‌ام.

هرچند کاسبی در روزهای پایانی زندگی‌اش از ذکر فعالیت‌های هنری خود پرهیز کرد، اما پیش‌تر، بازی در «مرگ دیگری» اثر محمدرضا هنرمند را به عنوان سخت‌ترین و لذت‌بخش‌ترین کارش توصیف کرده بود.

او درباره علاقه‌اش به این فیلم که سال ۶۰ ساخته شده و جزو اولین آثارش در سینماست، گفته بود: بازی حسی را نمی‌توان جلوی دوربین به راحتی انجام داد و معمولاً کات‌ها به ثانیه‌های چند ثانیه‌ای تقسیم می‌شوند. باید بگویم که وقوع مرگ یک اتفاق لحظه‌ای است. این فیلم ۷۳ دقیقه‌ای است و آن یک لحظه را ما به مدت ۷۳ دقیقه روایت کردیم. در آغاز فیلم، زمان متوقف می‌شود و لحظه آغاز می‌شود تا زمانی که دوباره زمان به حرکت درمی‌آید. از این فیلم به عنوان الگوی بازیگری یاد می‌شود و من نیز از این کار که سخت‌تر از دیگر کارهای من بوده، لذت بردم.

کاسبی که به خاطر بازی در فیلم «پدر»، موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر جشنواره فیلم فجر شده بود، درباره فاصله‌اش از دنیای هنری به علت وضعیت جسمانی‌اش بیان کرد: اکنون علی‌رغم عدم حضور در عرصه هنری و نمایشی هیچ حسرتی را حس نمی‌کنم، زیرا من در زمان خودم به طور حرفه‌ای کوشیده‌ام، تنها از اینکه نتوانم آثار جدیدی تولید کنم، شرمنده هواداران و بینندگانم هستم.

محمد کاسبی، فیلمنامه‌نویس، کارگردان و بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون به دلیل عارضه حاد قلبی در دی‌ماه ۱۴۰۰ در بیمارستان بستری شد و ۲۳ اسفند همان سال تحت عمل جراحی در بیمارستان قلب شهید رجایی قرار گرفت و در امروز ۲۰ مهرماه، درگذشت.