(تصاویر) J ۱۰؛ بمب افکن قدرتمند چینی

9 آذر 1403 - 10:39 ب.ظ

زمان تقریبی مطالعه 3 دقیقه

جی۱۰ چنگدو (J۱۰ Chengdu)، یک هواپیمای جنگنده چند منظوره است که توسط شرکت صنعت هواپیماسازی چنگدو چین تولید شده است. پروژه ساخت این جنگنده چینی در سال ۱۹۸۶ و با هدف توسعه جنگنده ای آغاز شد که بتواند با جنگنده های میگ۲۹ و سوخو۲۷ روسی مقابله کند.

به گزارش روزیاتو، J۱۰ یک جنگنده بمب افکن توانمند است که در کنار ناوگان رهگیر J۱۱ (تحت لیسانس سوخو۲۷ ساخته شده) و سوخو۳۰ ام کا فلانکر وارداتی برای نیروی هوایی خلق چین عمل می کند. این هواپیما جایگزین هواپیما های تهاجمی قدیمی J۷ و Q۵ شده است.

تاریخچه توسعه جنگنده J۱۰

J۱۰ به طور رسمی توسط دولت چین در ژانویه ۲۰۰۷ رونمایی شد و تصاویری از آن توسط خبرگزاری شین هوآ چین منتشر شد. گمانه زنی ها از وجود این هواپیما مدت ها قبل از اعلام این خبر حکایت داشت، اگرچه جزئیات دقیق آن به دلیل محرمانه بودن در دسترس نبود.

در اطلاعیه رسمی خبرگزاری شین هوآ و PLA دیلی شایعات مربوط به سقوط یکی از نمونه های اولیه در حین آزمایش را تکذیب شد هرچند گزارش های بعدی سقوط و مخفی کاری متعاقب این خبر را تایید کرد.

اولین هواپیما، “J۱۰، ۰۱” در نوامبر ۱۹۹۷ پرواز کرد. اولین هواپیما در ۲۳ مارس ۱۹۹۸ توسط خلبان آزمایشی لی کیانگ پرواز کرد و این پرواز بیست دقیقه طول کشید. J۱۰ اولین بار در ۲۳ فوریه ۲۰۰۳ به هنگ آزمایشی ۱۳ چین تحویل شد. این هواپیما پس از ۱۸ سال توسعه در دسامبر همان سال “عملیاتی” شد.

J۱۰ علاوه بر چین توسط نیروی هوایی پاکستان نیز استفاده می شود. J۱۰ ها مطابق با نیاز های پاکستان اصلاح شده اند و به دو اسکادران نیروی هوایی پاکستان در سال های ۲۰۱۴۲۰۱۵ به نام اف سی۲۰ تحویل داده شدند.

طراحی جنگنده J۱۰

J۱۰ توسط موسسه طراحی هواپیمای چنگدو، یک موسسه تحقیقاتی زیر مجموعه شرکت صنعت هواپیماسازی چنگدو طراحی شده است. J۱۰ از طرح آیرودینامیکی “دلتاکانارد بدون دم” استفاده می کند که در اصل برای جنگنده J۹ (پروژه ساخت آن لغو شد) توسعه یافته بود.

اندازه و طراحی J۱۰ بسیار شبیه به هواپیمای جنگنده لاوی صنایع هواپیماسازی اسرائیل است که خود مشابه و برگرفته از فناوری هواپیمای F۱۶ نیروی هوایی ارتش آمریکا است. کانارد افقی روی بدنه جلو (بزرگتر از هواپیما های لاوی است)، ویژگی های تیک آف و هندلینگ در سرعت پایین را بهبود می بخشد.

اویونیک جنگنده J۱۰

با توجه به طراحی ناپایدار J۱۰ از نظر آیرودینامیکی، یک سیستم کنترل پرواز دیجیتالی چهارتایی سیمی به خلبان در پرواز هواپیما کمک می کند. رایانه کنترل پرواز هماهنگی خودکار پرواز را فراهم می کند و هواپیما را از ورود به موقعیت های بالقوه خطرناک ناخواسته جلوگیری می کند؛ بنابراین خلبان می تواند در طول نبرد، آزادانه بر روی وظایف مورد نظر خود تمرکز کند.

نیروی محرکه جنگنده J۱۰

J۱۰ از یک موتور توربوفن روسی AL۳۱FN ساخت شرکت ساترن لیولکا استفاده می کند که حداکثر توان خروجی ۱۱۷۰۰ کیلوگرم بر فوت را دارد. مهم ترین تفاوت بین AL۳۱FN و AL۳۱F، چیدمان قطعات و مکانیسم های خاص به دلیل محدودیت های فضایی محفظه موتور در J۱۰ است.

AL۳۱F برای هواپیمای دو موتوره مانند سوخو۲۷ طراحی شده است. برای نوع AL۳۱FN J۱۰، قسمت های بیرون زده موتور مانند گیربکس و پمپ برخلاف AL۳۱F نصب شده اند. روسیه پیشنهاد داده است که نسخه ای از AL۳۱FN را به چین ارائه دهد که نیروی رانش ۱۲۵۰۰ کیلوگرمی و عمر مفید ۲۰۰۰ ساعت را ارائه می دهد.

تسلیحات جنگنده J۱۰

تسلیحات ثابت J۱۰ شامل یک توپ ۲۳ میلی متری دو لول نوع ۲۳۳ است که در قسمت داخلی ارابه فرود جلو قرار دارد. این توپ گازسوز دارای وزن جنگی ۵۰.۵ کیلوگرم، طول ۱۵۳۰ میلی متر و حداکثر سرعت شلیک ۳۰۰۰ تا ۳۴۰۰۰ گلوله در دقیقه است. این توپ ۳۲۰ گرم، ۲۳x۲۰۰ میلی متر مواد منفجره/محترقه با گلوله ردیاب و گلوله زره پوش، با سرعت پوزه ۷۱۵ متر بر ثانیه شلیک می کند.

این توپ با استفاده از ولتاژ ۲۷ ولت ۸ آمپر دی سی به صورت الکتریکی هدایت می شود. J۱۰ دارای ۱۱ نقطه سخت خارجی برای حمل سلاح است که سه مورد در زیر هر بال و پنج نقطه در زیر بدنه قرار دارد. برای ماموریت های برتری هوایی و رهگیری، J۱۰ می تواند ترکیبی از موشک های هوا به هوای میان برد و موشک های هوا به هوای کوتاه برد را حمل کند. J۱۰ همچنین می تواند بمب های هدایت شونده لیزری (LT۲)، بمب های گلاید (LS۶) و بمب های هدایت نشده را حمل کند.